فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٤٢ - طلاق معلق و سوگند بر طلاق جعفر سبحانى

اينك، بحث را در دو محور دنبال مى‌كنيم :

محور اول: طلاق با سوگند بر آن در صورت تحقق شرط.

محور دوم: وضعيت زوجه در زمانى كه هنوز شرط محقق نشده است.

بطلان طلاق با سوگند بر آن

چنانكه پيشتر گفتيم، اماميه معتقدند كه چنين طلاقى باطل است. اماميه در باب طلاق، به انكار چند امر مشهور است:

١- طلاق زن در حال حيض

٢- طلاق زن بدون حضور دو نفر شاهد عادل

٣- سوگند بر طلاق

دليل بطلان سوگند بر طلاق، همان دليل بطلان طلاق معلق است؛ زيرا چنانكه گفتيم، سوگند بر طلاق از اقسام طلاق معلق است. علاوه براين، از امامان اهل بيت در خصوص بطلان سوگند بر طلاق رواياتى رسيده است از جمله:

از ابى اسامه شحام نقل شده است كه به امام صادق(ع) عرض كردم:

إنّ لي قريباً لي أو صهراً حلف ان خرجت إمرأته من الباب فهي طالق ثلاثاً، فخرجت، فقد دخل صاحبها منها ما شاء الله من المشقة، فأمرني أن أسألك، فأصغى إلىّ ، فقال: " مره فليمسكها فليس بشيءٍ ، ثم التفت إلى القوم فقال: «سبحان الله يأمرونها ان تتزوج و لها زوج»؛ (٢٧)

يكى از بستگان من (يا داماد من) قسم ياد كرد كه اگر همسرش از خانه خارج شود، سه طلاقه خواهد بود. همسرش از خانه خارج شد و مرد با اين كار او بسيار به زحمت افتاد، از من خواست كه از شما حكم سوگندى را كه ياد كرده است بپرسم. امام به سخن من گوش داد و سپس فرمود: به او بگو كه