فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢٣٨
سألته عن الحبل يكون من شعر الخنزير يستقى به الماء من البئر، هل يتوضأ من ذلك الماء؟ قال: لابأس. (٢٣)
لازمه دخول دلو در آب، وارد شدن طناب در آن است و لازمه خروج طناب از آب، ورود قطرههاى آب از طناب در دلو است با اينكه طناب از موى خوك درست شده، امام(ع) وضو با آن آب را بى ايراد دانسته است، بلكه مىتوان گفت در دلوهاى آبيارى طناب با آب دلو تماس دارد؛ چنانكه ظاهر اين روايت است، مخصوصاً با توجه به اينكه مسلمانان موى خوك را در دلوى كه براى آب دادن به مردم است، به كار نمىبرند.
گفتار سوم: دلايل انفعال آب قليل
شهرت، اجماع و اخبار، دلايل نجسشدن آب قليل به صرف ملاقات با نجاست است.
سپس مؤلف تمام روايات مستند اين قول را به نقل از صاحب حدائق آورده است، از جمله : (٢٤)
١. صحيحه محمد بن مسلم از امام صادق(ع):
و سأل عن الماء تبول فيه الدواب وتلغ فيه الكلاب و يغتسل فيه الجنب. قال: إذا كان الماء قدر كر لم ينجسه شيء. (٢٥)
٢. موثقه سماعه از امام صادق(ع):
قال: إذا أصاب الرجل جنابة فأدخل يده في الإناء فلابأس، إذا لم يكن أصاب يده شىء من المنى. (٢٦)
(٢٣) وسائل الشيعه ، ج ١، ص ١٧٠، ح ٤٢٣.
(٢٤) روايات صاحب حدائق بيش از اينهاست. مواردى را آورديم كه مرحوم فيض به آنها جواب داده و نيز اگر به چند روايت با هم جواب داده، تنها دو مورد را آورديم.
(٢٥) وسائل الشيعه ، ج ١، ص ١٥٨، ح ٣٩١.
(٢٦) وسائل الشيعه ، ج ١، ص ١٥٣، ح ٣٨٣.