فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٣٨٢
الاخبار فى منزوحات البئر شاهدا على عدم نجاسه البئر. آن چه تاييد كننده جواز است اخبارى مىباشد كه نفى كننده اشكال و باس در مورد آن جايى است كه ميان آنها به اندازه يك (رحل) يا (شبرا) يا (ذراع) فاصله باشد، با وجود آنكه بعيد است بتوان «آن اخبار» را بر خصوص اراده تاخر «زن از مرد» حمل نمود چنانچه اختلاف در اخبار منزوحات بئر (آب كشى از چاه) را شاهد مىگيرند بر نجس نبودن آب چاه. آنگاه در مقام جمع ميان دو دسته روايت و اخذ يكى از آنها مىگويد:
فلااقوى والاظهر القول بالجواز، جمعا بين الاخبار المانعه والمجوزه، برفع اليد عن ظهور المانعه بنص ما دل على الجواز، والحمل على الكراهه، وارتفاع الكراهه مع فصل ما عين فى الاخبار بمراتبها. پس اقوى و اظهر قول به جواز است، به خاطر جمع ميان اخبارى كه ممانعت مىكنند و اخبارى كه جايز مىشمارند، به وسيله دست برداشتن از ظهور اخبار منع كننده با نص «وصراحت» در آنچه دلالت بر جواز مىكند، و حمل «اخبار مانعه» بر كراهت و رفع شدن كراهت با فاصله افتادن ميان آن دو، بوسيله آن چيزهايى كه در اخبار معين شده است.
هـ - حكم خريد و فروش خون: (٤٦)
چنانكه مىدانيم فقهاء بر حسب ادله و قواعد خريد و فروش خون را بمانند ساير نجاسات حرام مىدانند، و از جمله معاملاتى تلقى مىنمايند كه منفعت محللهاى كه عقلاء بر آن ارزشى قائل باشند در آن نمىباشد. به طور كلى آنچه موجب حرمت اكتساب به چيزهايى از قبيل خون مىگردد، دو امر
(٤٦)همان، ج٣، ص٢٣و٣.