فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٣٨١
اينكه در آن صورت زياد شدن آن «ركن» با زياد شدن دو سجده صورت بگيرد، پس تامل نما.
و بعد به بديهى بودن اين اشكال اشاره كرده و آن را از حيث اخبار نيز وارد مىداند، و ابراز مى دارد كه:
والامر سهل بعد عدم ورود هذا العنوان فى لسان الاخبار، واستفاده ما ذكروه من البطلان و عدم البطلان بترك السجدتين وزيادتهما، و ترك احدهما و زيادتهما من الادله. اين امر بعد از آنكه «مىبينيم» اين عنوان «ركن بودن دو سجده» در لسان اخبار نيامده، آسان مىگردد، و نيز اينكه آنچه بيان نموده اند در مورد بطلان و عدم بطلان نماز با ترك دو سجده و زياد نمودن آنها، و ترك يا زياد نمودن يكى از ادله استفاده نمىشود. از اينجا معلوم مىشود كه مولف ركن بودن دو سجده را آن طور كه مشهور فقهاء بيان مىدارند، نمىپذيرد و حداقل ادله آن را كافى نمىداند.
د - حكم نماز زن در مقابل مرد نمازگزار: (٤٥)
در اين مساله كه آيا زن مىتواند جلوتر از مرد يا كنار او به نماز بايستد؟ در بين فقها دو قول مطرح بوده، مشهور فقهاء نماز زن را جايز نمىدانند، و عده اى نيز قول به صحت نماز زن مىدهند. مولف در مقام استدلال بر هر دو قول ادله روايى آنها را ذكر نموده، و در تاييد قول به جواز نماز زن مىگويد:
ومما يويد الجواز الاخبار النافيه للباس اذا كان بينهما موضع رحل او بشر او ذراع، مع بعد الحمل على اراده خصوص التاخر، كما يجعل اختلاف
(٤٥)همان، ج١، ص٢٩٠٣و٢٩١.