فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٣٨٤
حرمه هذا الاستعمال؟، و من هذاظهر الاشكال فى الاستدلال بما ورد من ان اللّه اذا حرم شيئا حرم ثمنه فان الثمن ان كان باعتبار المنافع المحرمه حرم، وان لم يكن بهذا الاعتبار، بل باعتبار المنفعه المحلله فلا دليل على حرمه، والا لزم عدم صحه بيع الجاريه المغنيه لا بالفظر الى هذا الوصف. (٤٧)
آيا نمىبينى اگر شراب (خمر) بر خاك ريخته شود تا تبديل به گل گردد و به وسيله آن فرو رفتگى ها گرفته شود، آيا چنين استعمالى حرام خواهد بود؟ از همين جا در استدلال به آنچه وارد شده كه خداوند هر چيز را كه حرام كرده ثمن وخريد و فروش آن را نيز حرام نموده، اشكال بروز مىكند زيرا ثمن اگر به اعتبار منافع حرام از آن شى باشد حرام است، و اگر به اين اعتبار نباشد، بلكه به اعتبار منفعتى حلال باشد پس دليل بر حرمت آن نيست زيرا در غير اين صورت مىبايد خريد جاريه (كنيز) آوازه خوان بدون چشم داشت به اين وصف (آوازه خوانى آن ) صحيح نباشد.
چنان كه مىبينيم شرايط ى كه مولف در اخراج برخى امور از تحت قاعده و دليل كلى حرمت اكتساب ارائه مىدهد نه فقط در بيع خون، بلكه در بسيارى از امور مستحدثه كار گشا و قابل استناد است.
و - حرمت قمار:
در بحث قمار و بازى با آلات آن مثل شطرنج، در زمان حاضر مناظراتى شده است كه با توجه به مبتلا به بودن اين حكم لزوم بحث گسترده تر را مىطلبد. مىدانيم كه مرحوم امام راحل قدس سره در جواب استفتاء در خصوص حكم بازى با شطرنج فتوا دادند كه اگر اين آلت، از آلت قمار بودن خارج شده بازى با آن بدون مراهنه انجام گيرد
(٤٧)همان، ج٣، ص٣٣.