ويدل عليه جمله من الاخبار المرويه من طرق العامه والخاصه، فمن طرق العامه... . و گروهى از روايات روايت شده از طريق عامه و خاصه بر آن دلالت دارد، پس از طريق عامه... . آن گاه به دو روايت اشاره مى‌كند كه در يكى از آنها آمده:

عن ابن مسعود عن النبى(ص): اذا تشهد احدكم فى صلاه فليقل اللهم صل على محمد و آل محمد. (٢٧) از ابن مسعود روايت شده از پيامبر اكرم(ص) كه فرمود: اگر كسى در نماز تشهد خواند پس بايد بگويد: اللهم صل على محمد و آل محمد. در بحث جواز متعه نيز به موارد متعددى از اخبار عامه كه در آنها متعه جايز شمرده شده اشاره مى‌كند. (٢٨)

٣- اجماع: البته موارد تمسك به اجماع گرچه در فروعات احكام زياد است. اما چانن كه مى‌دانيم اغلب آنها اجماع منقول است، و به نظر اصوليين از حجيت كافى كه بايد كاشف از قول معصوم باشد برخوردار نيست، مولف نيز در ذكر ادله پاره اى از مسائل دليل اجماع را ذكر مى‌كند اما تعامل او با آن دو گونه است:

١- چنان كه اجماع به تنهايى مستند حكم باشد، و يا دليل روايى آن ضعيف قلمداد شود، گرچه آن را كافى براى حكم نمى‌داند ولى سعى در اثبات حكم به وسيله اصول عمليه يا ساير ادله مى‌كند.

٢- آن جا كه ادله ديگرى براى اثبات حكم تمام باشند، به اجماع توجهى نمى‌كند، و

(٢٧)همان، ج١، ص،٣٨٨، مصدر روايت: المستدرك للحاكم النيشابورى، ج١١، ص٢٩٦٨ به نقل و از پاورقى جامع المدارك.
(٢٨)همان، ج٤، ص٢٨٩.