ممكن است گفته شود: تمسك به مرسلى كه از مجمع البيان نقل شده مشكل است به جهت عدم احراز فتواى اصحاب به خاطر آن تا اين بتواند ضعف سند را با عمل جبران نمايد.

٢- برخى اخبار ضعيف از جهت سند، به دليل آن كه توسط افرادى روايت شده، كه امر به اخذ روايات از آن ها شده مثل اصحاب اجماع قابل استناد مى‌باشند. مثلا:

در بحث وقت مخصوص نماز ظهر، به روايت مرسله داود بن فرقد استدلال مى‌كند. و در مقام پاسخ گويى به معارضه اى كه ميان آن و ديگر اخبار دال بر مشترك بودن وقت نماز ظهر و عصر از اول زوال وجود دارد، براى تقويت مرسله مذكور و مدلول آن مى‌گويد:

و روايه داود بن فرقد، و ان كانت مرسله، الا انها معمول بها، مضافا الى انها بحسب السند صحيح الى الحسن بن فضال، وبنو فضال ممن امر باخذ رواياتهم، فلا اشكال من حيث السند. (٢٦)

و روايت داود بن فرقد اگر چه مرسل است. مگر آن كه به آن عمل شده است، و ديگر اينكه به حسب سند صحيح است چرا كه متصل به حسن بن فضال مى‌شود، و فرزندان فضال كسانى هستند كه امر شده روايات آنها را اخذ نماييم، پس از جهت سند اشكالى در آن نخواهد بود.

ط - ذكر برخى از اخبار اهل سنت: گرچه شيوه متداول مولف اين نيست، ولى در برخى مباحث اختلافى ميان شيعه و سنى، به خاطر دفاع از نظر شيعه در مقابل عامه به برخى روايات ايشان كه موافق راى شيعه است اشاره مى‌كند.

(٢٥)مدارك الاحكام، ج.٥، ص٣٣٤.
(٢٦)همان، ج١، ص٢٣٩.