نجف و كربلا نيز معروفيت و مقبوليت علمى داشت. بسيارى از فضلاى حوزه نجف و كربلا بعد از آيت الله بروجردى از ايشان تقليد مى‌كردند. يا اگر خود مجتهد بودند خانواده خويش را به ايشان ارجاع مى‌دادند. اين نشانگر مقبوليت علمى و قداست و تقواى ايشان در ميان علما و فضلاى حوزه قم و نجف و كربلا بود. درمقام علمى و قدسى و تقواى ا يشان همين بس كه شخصيتى مانند امام خمينى مقام علميت و تقوا و دقت نظر ايشان را مى‌ستايد.

آية الله خوانسارى از فقيهان برجسته اى بود كه به زودى تحت تأثير نظرات فقهى مشهور قرار نمى‌گرفت. استقلال رأى از ويژگيهاى فقهى ايشان است كه مى‌تواند براى فضلاى جوان حوزه مورد توجه قرار گيرد. شما جامع المدارك ملاحظه كنيد نوعاً در برابر ديدگاه مشهور نظريه اى مستقل ارائه مى‌دهد ولى از آنجا كه جامع المدارك را كتاب فتوا نيست به طور قطع نظر نمى‌دهد و همانند شيخ انصارى فكر انسان را به جولان و تأمّل وا مى‌دارد.

فقه اهل بيت : حضرت امام(ره) بعداز رحلت ايشان فرمودند:«اوما فوق عدالت بود و مادون عصمت.» لطفاً دراين باره توضيح بفرماييد.

استاد تجليل: اين سخن امام اشاره به كمالات نفسانى و فضايل اخلاقى ايشان است. در ايشان ملكه عدالت و تقوا در عالى ترين مرتبه اش وجود داشت. در ترك محرمات و مكروهات و انجام واجبات و مستحبات بسيار دقت داشت و خيلى اهل احتياط بود.

شنيده ايد كه ايشان در سنين بالا شايد حدود ٧٠ سالگى تمامى نمازهايى را كه تا آن وقت خوانده با حضور قلب بيشترى قضا مى‌كند.