بااين ادعا كه اين روايت ـ به ضميمه روايت ديگر كه در باب:«على (ع) هرگز كار حلالى را مكروه نمى‌داشته است» (٣٧) وارد شده است ـ دلالت برحرمت نگهدارى تصاوير دارد.

شيخ انصارى به استدلال به اين روايت چنين مناقشه كرده است:

اين كه وارد شده كه على (ع) كار حلال را مكروه نمى‌دانسته برمباحى حمل مى‌شود كه انجام دو طرف آن برابر است؛ زيرا آن حضرت (ع) قطعاً كار مكروه را ناپسند مى‌شمرده است. (٣٨)

از آنجا كه كراهت مذكور در روايت نخست اعم از حرمت و كراهت اصطلاحى است: دلالت برحرمت نگهدارى تصاوير ندارد. مضافاً بر اين كه مقيد ساختن به خانه ها خود اشعار به جواز نگهدارى آنها دارد. و منع تنها بدين خاطر است كه خانه براى نماز مهيّا شده باشد.

دليل هشتم: درمكارم الاخلاق از حلى از امام صادق(ع) آمده است:

گاه براى نماز به پا مى‌خيزم و چون مى‌بينم درمقابل من متكايى است كه برروى آن تصاوير پرنده است برروى آن لباس مى‌افكنم.

و نيز فرمود:

گاه از شام برايم هديه مى‌آورند كه برروى آن تصاوير پرنده نقش شده است،بدين خاطر فرمان مى‌دهم سرآن پرنده را تغيير دهند و تصوير بسان درخت شود.

و فرمود:

(٣٦)وسائل،ج٣،ص٥٦١،باب٣،احكام مساكن،ح٣.
(٣٧)همان،ج١٢،ص٤٤٧،باب١٥ از ربا،ح١.
(٣٨)مكاسب،ج١،ص١٩٥.