اين كه امام (ع) فرمان مى‌دهد درپارچه اى كه برايش هديه آورده شده،تغيير داده شود، تنها بدان معناست كه خود امام چنين كارى را انجام داده باشد و پيداست كه عمل امام (ع) دلالت بروجوب ندارد. و اين فرمان با ساير فرمانهاى صادراز طرف امام (ع) كه دلالت بروجوب دارد قابل قياس نيست... افزون براين، روايت مرسل است و استناد به آن جايز نيست. (٤١)

علاوه برآنچه گفته شد، چنان كه در صدر روايت آمده است امام (ع) به پوشاندن تصوير با لباس اكتفا كرده است و اگر نگهدارى تصاوير حرام بود به صرف پوشاندن تصوير اكتفا نمى‌شد، ديگر اين كه در روايت در بيان علت فرمان به تغيير درسر تصاوير آمده كه شيطان درخلوت به فكر وسوسه انسان است؛ اين اشعار دارد كه امر به تغيير، وجوبى نيست. بنا بر اين كه صدرو ذيل، جزيى از يك روايتند و چنان نيست كه هريك جمله مستقل باشند. دقت كنيد.

دليل نهم: درقرب الاسناد به نقل از عبدالله بن حسن، از جدش على بن جعفر از برادرش موسى بن جعفر(ع) آمده است از حضرت سوءال كردم:«آيا درمسجدى كه در آن تصاوير و مجسمه است مى‌توان نماز خواند؟» فرمود:

اگر سرمجسمه ها را شكسته و سر تصاوير را بارنگ تغيير دهند و آنگاه درآن مسجد نماز بخوانند منعى ندارد. (٤٢)

(٣٩)مكارم الاخلاق، ص١٣٢، فصل دهم درنجد و اثاث.
(٤٠)مكاسب،ج١،ص١٩٥.
(٤١)مصباح الفقاهه،ج١،ص٢٣٨.
(٤٢)قرب الاسناد،ص٢٠٥،ح٧٩٣.