انفاق و نفقه: زوجيت، قرابت و ملك است. بنا بر اين نفقه زن دائمه واجب است و وجوب آن بشرط تمكين كامل است پسر صغيره و ناشزه را نفقه نيست و پدر و مادر هر چه بالا روند و اولاد اولاد، هر چه پائين آيند در صورت عدم تمكن مالى و بر حيوانات و برده‌ها ...

ديگر نفقه مطلقه عديه در مدت عده بر مرد واجب است (از شرح لمعه ج ٢ ص ١١٤ كشاف ج ٢ ص ١٤٢٢).

نَفْل‌

- (اصطلاح فقهى) بفتح نون و سكون فا مندوب است و رواتب مندوبه را گويند و جمع آن نوافل است و در لغت زيادت باشد رجوع بنوافل شود.

و نفل بفتح نون و فاء نيز در لغت زيادت بود و غنيمت بود و در شرع اطلاق شود بر زياداتى كه مخصوص امام است و گاه اطلاق شود به نافلات زيادى بر فرائض و واجبات و سنن از عبادات بدينه و ماليه، رجوع به نوافل و انفال شود (از كشاف ص ١٢٤٥- اللوائح ص ٦٥٤).

نَواميسِ شَرعيَّه‌

- مراد قواعد و احكام شرع است.

(رسائل اخوان ج ٣ ص ٥٢).

نُفوسِ امّارَه‌

- رجوع به نفس اماره و (مجموعه دوم مصنفات ص ٢٨٦) شود.

نُفوسِ بَشَريَّه‌

- رجوع به نفس انسانى و (مجموعه دوم مصنفات ص ١٩٧) شود.

نُفوسِ تامّه كامِله‌

- مراد نفوس انسانى در مرتبت كمال و تجردند «و اعلم ان النفوس التامة الكاملة اذا فارقت الأجساد- تكون مشغولة بتأييد النفوس الناقصة المجسدة» (اخوان ج ٣ ص ٣٤٧) گاه مراد از نفوس تامه نفوس فلكيه‌اند.

(اسفار ج ٣ ص ١٢٣).

نُفوسِ جُزئيَّه إنْسانيَّه نُفوسِ جُزئيَّه بَشَريَّه‌

نفوس جزئيه بشريه يا انسانيه در مقابل كليه فلكيه است «ان الانفس الجزئية- تتصور بالعلوم جواهرها و تنمو بالحكمة ذواتها و تضى‌ء بالمعارف صورها و تقوى بالرياضيات فكرها و تنير بالآداب خواطرها».

(اخوان ج ٣ ص ٢٨ و رجوع شود به ص ٣١، ٥٥).

نُفوسِ حَيْوانيَّه‌

- رجوع به نفس شود.

نُفوسِ ساذِجَه‌

- مراد نفوسى است كه در حد عقل هيولاتى ميباشند.

(اسفار ج ٢ ص ١٦٨- ج ٤ ص ١٣٥).

نُفوسِ فَلَكيَّه‌

- رجوع به نفس منطبعه و (اسفار ج ٤ ص ٧٠ شفا ج ١ ص ١٣ و ج ٢ ص ٨٣ و مجموعه دوم مصنفات ص ٩٧) شود.

نُفوسِ عمّالَه‌

مراد نفوس فلكيه است اعم از ناطقه و منطبعه.

(رسائل صدرا ص ١٥٣، ٢١٠).

نُفوسِ قُدْسيَّه‌

- مراد نفوس انبياء و اولياء الله است.

(از مجموعه دوم مصنفات ص ٢٠٨).

نُفوسِ كامِلَه‌

- رجوع به نفوس تامه‌