فرهنگ معارف اسلامى - سجادی، جعفر - الصفحة ١٦٢٥ - گ

پنج روز بود كه نام آن گهنباز است.

گهنباز اول در چهل و پنجمين روز سال بود كه در ماه اردى بهشت است كه درين گهنباز آسمانها آفريده شدند و دوم در صد و پنجمين روز سال است كه در ماه تير است كه در آن آب آفريده شده و سوم در صد و هشتادمين روز سال يعنى شهريور ماه است كه زمين را آفريد و چهارم در دويست و دهمين روز يعنى ماه مهر است كه در آن نباتات و اشجار خلق شده و پنجم در دويست و نوزدهمين روز سال است كه در آن بهائم آفريده شد و ششم در سيصد و شصت و پنجمين روز سال است كه انسان آفريده شد (از التفهيم ص ٢٤١) در آثار الباقيه در مورد گهنباز سوم آمده است كه آن را استار يا استاذ روز گويند كه روز ٢٦ ارديبهشت است و آن پنج روز است كه آخر آن بآخر ماه افتد و يكى از اعياد فارسيان است و گويند خداوند در اين روز زمين را بيافريد.

(از آثار الباقيه ص ٢١٩).

و بهر حال گهنبازات شش بود و هر يك پنج روز.

گِيسُو

- (اصطلاح عرفانى) گيسو طريق طلب را گويند بعالم هويت كه حبل المتين عبارت از اوست.

شاعر گويد:

هيچ سر نيست كه سودائى گيسويش نيست هيچ دل نيست كه ديوانه زنجيرش نيست‌