فرهنگ معارف اسلامى - سجادی، جعفر - الصفحة ٢١٣٠ - آيا تحقق علم مطلق ممكن است يا نه
السير گويند.
وَحْى
- (اصطلاح كلامى و عرفانى) «وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحى» وحى از خواص نبوت است و بر دو گونه است يكى كلام الهى و حديث نبوى چه اقوال او همه وحى است و كلام الهى جمله بواسطه جبرئيل بر دل رسول منزل شده است و حديث نبوى بعضى بيواسطه جبرئيل آمده است و بعضى بواسطه نزول جبرئيل و بعضى واسطه نفث او در دل نبى كه فرمودند
«نفث روح الامين فى روعى»
و مراد از نزول جبرئيل كه «نزل به روح الامين على قلبه- فَأَوْحى إِلى عَبْدِهِ ما أَوْحى» تنزل اوست از صورت ملكى در هيأت بشرى و مراد از نفث او وحى الهى است در دل نبى از وراء حجاب غيب بىواسطه تمثل بصورتى كه فرمود «قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحى إِلَيَّ» (مصباح الهدايه ص ٥٣- شرح قيصرى ص ٣٦).
مولوى گويد:
پس محل وحى باشد گوش و جان
وحى چبود گفتن از حس نهان