اسقاط هر دو سبب و تاء از مفعولات است كه «لا» ميماند منقول به «فع» شود و در فقه ذبح شتر را گويند با ترتيب خاص رجوع بذبح شود و ايام نحر سه روز است از روز اضحى رجوع بايام نحر و تشريق شود.

نَحْسُ الأَصْغَر

- (اصطلاح نجومى) ستاره مريخ را گاه احمر ناميده‌اند و گاه نحس اصغر چنانكه ستاره و فلك مشترى را سعد الاكبر ناميده‌اند.

(رجوع شود به شرح چغمينى)

نَحسِ بُزرگ نَحسِ كُوچك‌

رجوع به طبايع ستارگان شود

نَحنُ مُسَيِّرون‌

- (اصطلاح ذوقى) مراد از اين جمله بيان حال انتقال قلوب در احوالات و مقامات است زيرا سالك در هيچ مقام و حالى ثابت نماند كه گفته‌اند «الزاهد سيار و العارف طيار»

نَحْو

- (اصطلاح ادبى) علمى است از علوم مدونه كه قواعد صحيح خواندن زبان عرب را بدست ميدهد «النحو علم باصول تعرف بها احوال اواخر الكلم الثلاث من حيث الاعراب و البناء و كيفية تركيب بعضها مع بعض و الغرض منه صيانة اللسان عن الخطأ اللفظى فى كلام العرب و موضوعه الكلمة و الكلام».

(از الهدايه ص ١٨٢- كشاف ص ١٤٣١)

نِدّ

- (اصطلاح فلسفى) ند بمعناى مثل است، ند شى‌ء مثلى است كه در تمام امور با آن مساوى باشد و مثل شى‌ء چيزى است كه در حقيقت نوعيه با هم مثل خود شريك باشد.

«ند الشي‌ء هو المثل المساوى له من جميع الوجوه و مثل الشي‌ء هو المشارك له فى حقيقة نوعية».

(از ش ص ٣٠٩).

نِدا

- (اصطلاح ادبى و عرفانى) يعنى خواندن و از انواع طلب است كه گاه براى طلب اقبال است مانند اغراء كه برانگيختن شخص است بر كارى چنانكه بكسى كه تظلم ميكند گفته شود: «يا مظلوم» يا در فارسى گفته شود «واقعا كه مظلوم واقع‌شده» و از اين قبيل تحريكات كه او را وادار بر تظلم و شكايت كند، و گاه براى اختصاص است مانند «انا افعل كذا يا ايها الرجل» حروف ندا عبارتند از «يا، ايا، هيا اى» «يا» براى مطلق منادى است نزديك و دور؛ و اى براى نزديك و ايا و هيا براى دور مانند «ازيد- يا الله؛ هيازيد، أيا زيد» منادى هرگاه مفرد معرفه باشد مبنى خواهد بود بر ضم مانند «يا زيد، يا زيدان يا زيدون» كه مبنى است بر آنچه رفع آن بدو است و مناداى مفرد مذكر غير مقصوره و مناداى مضاف و شبه آن منصوب‌اند مانند «يا غافلا و الموت يطلبه- يا عبد الله- يا حسن الوجه» و اگر مفرد معرفه باشد و موصوف بابن و ابنة بدون فاصله و مضاف به علم ديگر باشد ميتوان الف ابن و ابنة را حذف كرد مانند «ازيد بن سعد «أ هند بنة عاصم» حرف ندا با الف و لام جمع نشود مگر