مركبات در اصطلاح ادب- در زبان و قواعد عرب مركب هر اسمى است كه تركيب شده باشد از دو كلمه كه بين آن دو نسبتى باشد يعنى نسبت اضافيه يا اسناديه كه هرگاه دومى متضمن معنى حرف باشد مبنى خواهد بود بر رفع مانند «احد عشر تا تسعة عشر» و الا برخى گويند معرب است و برخى گويند جزء دوم معرب باعراب غير منصرف است و برخى گويند مبنى بر فتح است.

از الهدايه ص ١٩٥) تركيبات در معانى فلسفى:

مُرَكَّبِ تامّ- رجوع بمركب شود.

مُرَكَّبِ حَقيقى- رجوع بمركب شود.

مُرَكَّبِ جُزوى- رجوع بمركب كلى شود.

مُرَكَّبِ خارجى- مركب از ماده و صورت خارجى را مركب خارجى گويند (از شفا ج ١ ص ١١٥).

مُرَكَّباتِ خارِجيَّه- مراد مركباتى است كه اجزاء تركيب‌كننده آن در خارج موجود باشد مانند تركيب جسم از ماده و صورت و غيره.

(از شفا ج ١ ص ١١٥).

مُرَكَّباتِ طَبيعى- مراد مواليد ثلث است و آنچه بالطبع تركيب يافته باشد. (از شفا ج ٢ ص ١٥٢).

مُرَكَّباتِ عَقلى- امورى كه با تعمل و تحليل عقلى منحل باجزائى شوند و وجود خارجى آنها در ظرف خارج منحل باجزائى نگردد مركبات عقليه گويند، مانند نوع كه در عقل منحل بدو جزء ذاتى ميشود كه جنس و فصل باشد و لكن در خارج يك امر است مقابل مركبات عينيه كه ماده و صورت باشد (شفا ج ١ ص ١١٥، ١٦٩- اسفار ج ٢ ص ١٥٢).

مُرَكَّباتِ عَيْنى- مراد مركبات خارجى است.

(از اسفار ج ٢ ص ١٥٤).

مُرَكَّباتِ عُنْصُريَّه- مراد از مركبات عنصريه مواليد ثلث است.

(مجموعه دوم مصنفات ص ١٤٣).

مُرَكَّباتِ قابِسَه- مراد مركبات جسمانى است مانند مواليد.

(مجموعه دوم مصنفات ص ١٥٨).

مُرَكَّباتِ كُليَّه- مركبات بر دو روى است يكى از او مركبات كلى است چون افلاك و كواكب و امهات و ديگر از و جزوى است و آن تركيب مواليد است چون نبات و حيوان.

(زاد المسافرين ص ١٢١).

مُرَكَّبَه‌

- قضيه مركبه عبارت از قضيه موجبه‌ايست كه معناى آن مركب از دو قضيه يكى موجبه و ديگرى سالبه باشد مثال «كل انسان ضاحك لا دائما» زيرا لادوام اشارت به قضيه ديگر است كه سالبه است قضاياى مركبه هفت‌اند: شرطيه خاصه، عرفيه خاصه، وقتيه، منتشره، وجوديه لا ضروريه،