ممكن است روايت را اختصاص بخصوص اين مورد نداده بلكه آن را شمول داده بهر مالى كه مردد بين دو شخص يا اشخاص بوده و طريقى براى تعيين صاحب واقعى آن وجود نداشته باشد.

بلكه ممكن است آن را تعميم داد به صورتى هم كه براى آن واقع مجهولى نباشد مثل اينكه شخصى بدو نفر مديون است و مالى را بوكيل آن دو نفر بدهد و تعيين نكند كه مال را بكداميك از آنها بدهد.

و همچنين است وقتى كه شخص دو فقره به يكى مديون باشد كه يك فقره آن با رهن است و ديگرى بى‌رهن و در موقع تسليم مال تعيين نكند كه بابت كدام يك از آنها است.

در اين مسأله محتمل است حق تعيين با مديون باشد و مادامى كه تعيين نشده ملك مراعى است.

و محتمل است توزيع بمقتضاى قاعده مذكور.

و احتمال ميرود استصحاب بقاء به ملكيت مديون و تا وقتى تعيين نشده نزد قابض امانت باشد.

و از بين اين احتمالات احتمال اول اقوى و ارجح است.

بهر حال احتمالات مذكوره در صورتى است كه مديون مدعى تعيين نباشد و الا مسأله قاعده ما لا يعلم الا من قبله بوده و بايد هر چه گويد نظر باين كه ابصر بقصد خود ميباشد او را تصديق نمود.

(كليات ص ٥٥، ٥٦)

مَجْهولِ مُطْلَق‌

- (اصطلاح منطقى) مجهول مطلق يعنى امرى كه بهيچ وجه از وجوه معلوم نباشد نه بعلم اجمالى و نه بعلم تفصيلى نه بوجه و نه بكنه رجوع بمعلوم شود.

مَجْهُوليَّه‌

- (اصطلاح كلامى) فرقه از خوارجند خوارج عجارده و مذهب آنان بمانند حازميه است.

(از كشاف ص ٢٨٠)

مُحَابات‌

- (اصطلاح فقهى) فروگذاردن و با كسى معاوضه كردن و بيع كردن بكمتر از قيمت و خريدن زياده بر قيمت باشد و نزد ادبا عبارت از گفتن چيزى است مثل چيزى كه ديگرى گفته باشد (از كشاف ص ٤٣٢).

و بالاخره در اصطلاح فقها معاملات محاباتى نوع معامله‌ايست كه بكمتر از قيمت باشد.

كليه معاملات محاباتى در مرض موت نسبت بما زاد از ثلث مثل بيع و اجاره و صلح بكمتر از ثمن المثل موقوف باجازه ورثه است زيرا مزاحم حقوق آنها است در ما زاد از ثلث.

رجوع به بيع محاباتى شود.

مَحارِم‌

- (اصطلاح فقهى) كسى يا كسانى را گويند كه نكاح آنها بر انسان حرام باشد بطور دائم از راه نسب يا رضاع يا مصاهرت.

رجوع به نكاح شود.

مُحادَثَه‌

- (اصطلاح عرفانى) محادثه‌