فرهنگ معارف اسلامى - سجادی، جعفر - الصفحة ٦٢٢
ملل و نحل ص ٩٤ كشاف ج ١ ص ٢٥٣).
جارِح
- (اصطلاح اهل حديث) و جرحكننده كسى است كه راوى را جرح ميكند و يا صفات و اخلاق كه موجب جرح صاحبش ميباشد كه موجب رد و عدم قبول روايت ميشود رجوع به جرح شود.
جاروديه
- (اصطلاح كلامى) (فرقهاى از زيديه) جاروديه از پيروان ابى الجارود ميباشند و گمانشان بر اين است كه حضرت محمد بر امامت حضرت على تصريح كرده است بدون ذكر نام.
جاروديه خود بدو فرقه منقسم شدهاند اول: آنان كه گويند على حسن را به جانشينى برگزيده و سپس حسن به امامت برادرش حسين تصريح كرد و پس از آن دو امامت بين پسران حسن و حسين به شورا گذاشته شد.
دوم گروهى كه معتقدند به امامت و تصريح آن تا حضرت حسين مىباشند و اختلافشان در امام منتظر است گروهى گويند امام منتظر كسى است كه به سيف و دين مشتهر باشد و دستهاى گويند امام منتظر محمد بن عبد الله بن الحسن بن الحسن بن على بن ابى طالب است گروهى ديگر در انتظار محمد بن القاسماند و مرگ او را نمىپذيرند.
(از مختصر الفرق بين الفرق ص ٣١- ٣٢)
جارُوبِ لا
- (اصطلاح عرفانى) اشارت است به جمله «لا مؤثر فى الوجود الا اللّه» و نيز اشارت است به جزو اول كلمه «لا اله الا اللّه» كه نفى ما سوى الله و اثبات يكتائى خدا است:
سنائى گويد:
پس بجاروب لا فرو روبيم
كوكب از صحن گنبد دوار.