در شرح تعرف آمده است كه تصوف را ده ركن است: ١- تجريد ٢- فهم سماع ٣- حسن عشرت ٤- ايثار ايثار ٥- ترك اختيار ٦- سرعت وجد ٧- كشف از خواطر ٨- زيادى اسفار ٩- ترك اكتساب ١٠- تحريم ذخيره كردن.

و بالجمله تعاريفى چند براى تصوف شده است كه بعضى از آنها را ذيلا متذكر ميشويم.

١- تصوف عبارت از گرفتن حقايق و گفتن دقايق است و نوميد شدن از آنچه هست در دست خلايق، ٢- تصوف همه ادب است، ٣- تصوف اصطفاء است، ٤- تصوف آنست كه در عالم باطن هيچ نگويد، ٥- تصوف اندك خوردن است، و با خداى آرام گرفتن، ٦- تصوف ذكر است باجتماع و وجد است باستماع، ٧- با خدا بودن و بى‌علاقه بغير بودن، ٨- امانت نفس است ٩- فنا است، ١٠- صفاى اسرار است، ١١- عمل كردن برضاى حق است، ١٢- معتكف بودن بر در دوست است، ١٣- صبر است، ١٤- عطاست، ١٥- نورى است از حق، ١٦- طرد نفس است، ١٧- صفوت است، ١٨- آرزوست، ١٩- حسن خلق است، ٢٠- افعال نيكوست، ٢١- حريت است، ٢٢- فتوت است، ٢٣- ترك شهوات است، ٢٤- حالت خاصى است كه بنده را متوجه بحق كند، ٢٥- قرب بحق و بعد از خلق است، ٢٦- صفاء باطن است، ٢٧- ترك اخلاق ذميمه است، ٢٨- سير الى الله است، ٢٩- ارشاد خلق است، ٣٠- تحمل بلاست. (از كشف المحجوب ص ٤٥، شرح تعرف ج ٣ ص ٩- مقدمه نفحات).

پاره از كلمات مشايخ: التصوف ترك التكلف التصوف اليوم اسم بلا حقيقة و قد كان قبل حقيقة بلا اسم التصوف هو الحرية و الفتوة و ترك التكلف و السخاء، التصوف الاخلاق الرضيه التصوف حسن الخلق.

التصوف استقامة الاحوالى مع الحق التصوف كله آداب الاوقات ليس التصوف رسوما و كله اخلاق.

التصوف رويه الكون بعين النفس التصوف صفاء السر.

تَعْزير

- كيفرى است كه شرع مقرر داشته است در مقابل اعمال ناروا و آن از