(از بيست باب ملا مظفر) ابو ريحان گويد: تحويل سال آن مدت است كه آفتاب بدور يك بار همه فلك بروج را بگردد و بدان جاى باز آيد كجا باول بود. و سال عالم بحسب [اتفاق‌] احكاميان از رسيدن آفتاب بسر حمل، و سال مولدها از رسيدنش بدان جاى است كجا باصل مولد بود به وقت زادن. و اين وقتها ببايد دانستن تا طالع آن بيرون آيد. و آن طالع تحويل آن سال باشد.

(رجوع شود به التفهيم ص ٢٠٧)

تَحْويلِ مَمَرّ

- (اصطلاح هيوى) رجوع شود به بروج مثلثه‌

تَحَيُّر

- (اصطلاح عرفانى) سرگردانى در بحر توحيد و وادى عشق است كه بنده در درياى بيكران احديت سرگردان شود و محو جمال و جلال جبروت الهى شود، در درياى وجودش نظر بكنه نتوان كرد، كه هر چه در وجود است همه نورى است از انوار قدرت عظمت او، بنده در مقام جلال و جبروت او گويد: خداوندا، شرمسارم من را از اين سرگردانى رهائى بخش.

عطار گويد:

درين منزل كسى كو بيشتر رفت‌

بهر گامش تحير بيشتر شد