دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٨٧ - ٣/ ٦ فضيلتهاى پراكنده

شما بر دشمن، و مؤثّرترينِ شما در تأثير گذارى بر دشمن بودم. شما ديديد [ماجرايى را] كه وى مرا براى اعلان برائت فرستاد. بين مسلمانان، پيمان برادرى بست و جز من، كسى را براى خود برنگزيد و به من فرمود:" تو برادر منى و من، برادر تو در دنيا و آخرتم".

مردم را از مسجد، بيرون كرد و مرا وا گذاشت و به من فرمود:" تو نسبت به من، چون هارون نسبت به موسى ٧ هستى، جز آن كه پس از من، پيامبرى نيست"».

٣٦٩١. امام على ٧: مَثَل من در بين شما، چون چراغ در تاريكى است كه هركس در آن تاريكى درآيد، از نورش بهره مى‌گيرد. پس اى مردم! گوش داريد و فرا گيريد و گوش دلتان را شنوا كنيد تا بفهميد.

٣٦٩٢. امام على ٧: همّت و انديشه من در اين است كه نفْس خود را با پرهيزگارى رام مى‌كنم تا در روز خوف بزرگ، آسوده باشد و بر اطراف لغزشگاه، استوار مانَد ... سوگند به خدا سوگندى كه در آن، مشيّت خدا را استثنا مى‌كنم، خود را چنان به رياضت وا مى‌دارم كه به قرص نانى اگر به آن دست يابم، خوش‌حال گردد و به عنوان خورش، به نمك، قناعت كند. كاسه چشم را به حال خود گذاشتم كه اشك‌هايش تهى شود، مانند چشمه‌اى كه آبش فرو رفته باشد (آن قدر مى‌گريم تا اشكى نماند).

آيا همان‌گونه كه گوسفندان در بيابان، شكم خود را پُر مى‌كنند و مى‌خوابند و يا دسته ديگرى از آنها در آغُل‌ها از علف سير مى‌شوند و استراحت مى‌كنند، على هم از اين زاد و توشه بخورَد و به استراحت بپردازد؟! چشمش روشن باد كه پس از سال‌هاى طولانى، از چارپايى يَله و چرنده در گله پيروى نمايد!

٣٦٩٣. امام على ٧: خداوند تبارك و تعالى، بندگانش را به وسيله من آزمود، و به‌دست من، دشمنانش را كُشت، و مُنكِرانش را به شمشير من نابود ساخت، و مرا زينت مؤمنان و گرداب مرگ براى ستمكاران، و شمشير خويش عليه مجرمان قرار داد. به وسيله من، پشت پيامبرش را محكم ساخت و با يارى‌رسانى بر او، مرا گرامى‌