دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٣٣ - ٤/ ٥ امام محمد باقر

پرستندگان، ياور دين خدا، ولىّ امر خدا، بوستان حكمت الهى، و خزانه دانش خدايى.

او كه پُر گذشت، بخشنده، شوخ طبع، زيركِ ابطحى، خشنود خوشايند، پيش‌قدمِ رادمرد، صبر كننده روزه‌دار، پاكِ نمازگزار، دليرِ دست و دلْ باز، قطع كننده نسل‌ها [ى دشمنان‌] و پراكنده كننده احزاب است؛ استوارْ دل‌ترينِ آنان، چابك‌سوارترينِ آنان، در سخن گفتن، جسورترينِ آنان و در تصميم و اراده، محقَّق‌سازترين آنان، در قوّت قلب، شديدترين است؛ شيرى شجاع و بارانى سيل‌آساست.

در جنگ‌ها، هنگامى كه شمشيرها در هم آميختند و عنان اسبان به هم نزديك شد، چون سنگ آسيا، آنان را خُرد مى‌كند و چون توفان، آنان را درهم مى‌كوبد؛ شير حجاز، صاحب اعجاز، پهلوان عِراق، راهبر بر اساس نص و بر پايه شايستگى است؛ مكّى، مدنى، ابطحىِ تهامى، خيفى، عقبه‌اى، بدرى، احدى، شجرى (بيعت كننده در صلح حديبيه در زير درخت)، مهاجرى، از بين عرب‌ها سرور آنان، و در هنگامه جنگ شير آن بود.

وارث اهل مَشعر، پدر سبطين (حسن و حسين ٨)، به وجود آورنده شگفتى‌ها، پراكنده كننده لشكرها، اخترِ درخشنده، نور مستمر، شير پيروز خدا، خواسته هر خواهنده، و پيروز بر هر پيروزى، او جدّ من على بن ابى طالب ٧ است.

ر. ك: ج ١٠ ص ٢٧ (شدّت عبادت او).

٤/ ٥

امام محمّد باقر

٣٧١٥. امام باقر ٧ در وصف على ٧: سرور شما، چون بندگان مى‌نشست و چون بندگان [غذا] مى‌خورد؛ نان گندم و گوشت به مردم مى‌خورانْد و خود به سوى خانواده‌اش بر مى‌گشت و نان و روغن مى‌خورد؛ و هرگاه لباس سنبلانى‌[١] مى‌خريد، غلامش را

[١] به اين نوع لباس يا به خاطر منسوب به شهرى در روم سنبلانى گفته مى‌شود( قاموس المحيط) و يا آن كه چون مانند سنبل بلند بود و از جلو و پشت، چاك داشت( النهاية، ابن اثير).