دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٦٧ - ٦/ ٢٢ قثم بن عباس

آنان در جهادى.

اگر من به جا به جايى كوه‌هاى استوار و كشيدن آب درياهاى پُر آب، مجبور شوم تا روزى بر من فرا رسد كه در كارى به دوستداران تو كمك كنم و دشمنان تو را سست كنم، [باز هم‌] گمان نمى‌كنم حقوقى را كه تو بر گردنم دارى، گزارده باشم.

امير مؤمنان على ٧ فرمود: «پروردگارا! دلش را به تقوا نورانى كن و به راه راست، هدايتش فرما. اى كاش در سپاه من، صد نفر چون تو بود!».

ر. ك: ج ١٣ ص ٤٣٩ (عمرو بن حمق خُزاعى).

٦/ ٢٢

قُثَم بن عبّاس‌

٣٨٨٣. المستدرك على الصحيحين به نقل از ابو اسحاق: از قُثَم بن عبّاس پرسيدم: چه‌طور على، وارث پيامبر خدا شد و شما نشديد؟

گفت: چون او در پيوستن به پيامبر ٦، نخستينِ ما و در همراهى با او، استوارترينِ ما بود.

٣٨٨٤. تاريخ دمشق به نقل از اسماعيل بن ابى خالد: به قُثَم گفتم: چرا على در نزد پيامبر خدا، جايگاهى داشت كه عبّاس (عموى پيامبر ٦) نداشت؟