دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣١ - ط منزلت اخروى على

على ٧ شوى زهرا ٣ است كه اگر نبود، او را همسرى نبود. همچنين، آيه تطهير، نشانگر طهارت و وارستگى اوست. امّا افزون بر مقام طهارت و عصمت كه مايه افتخار فرشتگان مراقب او و موجب رضايت مطلق خداوند و پيامبرش از اوست، در سلوك الى اللّه و مراحل تقرّب و وصول به مقصد اعلاى انسانيت و كمال نيز تا بدان‌جا اوج گرفته است كه «ياد كردن از او و نگاه كردن به او عبادت خداى يكتاست».

ط منزلت اخروى على ٧‌

آن هنگام كه پيامبر ٦ مبعوث گشت و فرمان رسالت يافت و براى هدايت امّت به سوى مردمانْ گسيل گشت، اوّلين دستى كه بر دستان سرنوشت‌سازَش نهاده شد، دست على ٧ بود. چنين است در هنگامه قيامت، كه در آن جا نيز نخستين كسى كه دست در دستان پيامبر خدا مى‌نهد، على ٧ است و «لواء الحمد (پرچم ستايش)» را كه پرچم پيامبر ٦ است، او بر مى‌افرازد. نخستين كسى [از امّت‌] كه به حوض «كوثر» وارد مى‌شود و جانشين پيامبر در آن خواهد بود، على ٧ است. على ٧ در آخرت، عنوان «سيّد شهيدان» و «پدر شهيدان» را دارد. پروانه گذار از «صراط» را او امضا خواهد كرد و او «تقسيم كننده بهشت و دوزخ» است.

على ٧ در قيامت، همگام و همراه و همنشين پيامبر ٦ است و جايگاه والايش به گونه‌اى است كه در ميان همگنان، چون خورشيد مى‌درخشد.