دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٧ - ج على

الف على ٧ از نظر آفرينش‌

بخشى از گفتار پيامبر ٦ درباره على ٧، مرتبط است با گوهر وجود آن حضرت و چگونگى آفرينش او. از منظر پيامبر ٦ على ٧ و پيامبر خدا، پرتو يك نورند، و هر دو جلوه‌اى از نور خداوند متعال. گوشت على، گوشت محمّد ٦ و خونش خون او و روحش روح او و باطنش باطن اوست. طينت آن دو بزرگوار، همگون است و هر دو از يك درخت بارورند و ديگران از ريشه‌هاى گونه‌گون و از طينت‌هاى مختلف. رواياتِ نشان دهنده اين حقيقت ارجمند در منابع فريقين، بسى گسترده است كه بخش‌هايى از آنها با عبارات گونا گون وبيان كننده حقيقتى واحد و راستين، در آغاز اين فصل، گزارش شده است.

ب على ٧ از نظر خانوادگى‌

على ٧ پسر عمو، داماد و پدر دو «دسته گلِ» پيامبر ٦ است. فراتر از اينها، على ٧ چهره برجسته و ويژه اهل بيت و يكى از «اصحاب كسا» و «پنج تن پاك» است كه آيه تطهير درباره آنها نازل شد وبرترين و والاترين فضيلت‌ها را براى آنان رقم زد. افزون بر اين، پيامبر ٦ تداوم نسل خود را در صُلب مطهّر على ٧ مى‌ديد و مى‌فرمود:

خداوند، نسل هر پيامبرى را از پشت خود او قرار داده است؛ ولى نسل مرا در صُلب على بن ابى طالبْ مقرّر نموده است.

بدين سان، پيامبر ٦ با رقم زدن جاودانگىِ نسل خود در فرزندان على ٧ به حكم الهى، برترين ويژگى وفضيلت را به على ٧ بخشيده است.

ج على ٧ از نظر علمى‌

از منظر پيامبر ٦، على ٧ آگاه‌ترين، ژرف‌ترين وبصيرترين فرد امّت است.