دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١١٥ - ٢/ ٤ ٩ وزير من

٣٣١٨. پيامبر خدا ٦: دوستم، وزيرم و بهترين كسى كه پس از خود به جاى مى‌گذارم كه بدهى‌هايم را ادا مى‌كند و تعهّداتم را انجام مى‌دهد، على بن ابى طالب است.

٣٣١٩. پيامبر خدا ٦: برادرم، وزيرم و بهترين كسى كه پس از خودم جانشين قرار مى‌دهم، على بن ابى طالب است.

٣٣٢٠. پيامبر خدا ٦: على بن ابى طالب ...، برادرم، همراهم، وزيرم و وصيّم است.

٣٣٢١. پيامبر خدا ٦: اى على! خداوند عز و جل بر اهل دنيا نگريست و از بين آنان مرا بر مردان جهانيان برگزيد. بار ديگر نگريست و تو را بر مردان جهانيان برگزيد، و بار سوم نگريست و امامان از فرزندان تو را بر مردان جهانيان برگزيد، و بار چهارم نگريست و فاطمه را بر زنان جهانيان برگزيد.

اى على! من نام تو را در سه جا كنار نام خود ديدم و از نزديك به آن نگريستم: هنگامى كه در معراجم به آسمان به بيت المقدس رسيدم، بر صخره آن چنين يافتم: «خدايى جز خداى يگانه نيست. محمّد، فرستاده خداست كه با وزيرش تأييدش كردم و با وزيرش، يارى‌اش كردم». به جبرئيل گفتم: وزير من كيست؟ گفت: على ابن ابى طالب.

هنگامى كه به سِدرَة المنتهى رسيدم، بر آن، مكتوبى [با اين كلمات‌] يافتم: من خدايم و جز منِ تنها، خدايى نيست. محمّد، برگزيده من از بين بندگانم است كه با وزيرش او را تأييد كردم و با وزيرش يارى‌اش كردم. به جبرئيل گفتم: وزير من كيست؟ گفت: على بن ابى طالب.

هنگامى كه از سِدرَة المنتهى گذشتم، به عرش پروردگار جهانيان جل جلاله رسيدم و