دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٣٧ - ٤/ ٦ امام جعفر صادق

٤/ ٦

امام جعفر صادق‌

٣٧١٩. امام صادق ٧ به يونس بن ابى وهب: بدان كه امير مؤمنان در نزد خداوند، از همه امامانْ برتر است و ثواب او به اندازه همه كارهاى ائمه است و آنان، به مقدار كردارهايشان برترى داده شده‌اند.

٣٧٢٠. امام صادق ٧: ولايت امير مؤمنان كه در [دل‌] من است، از ولادت يافتن من از [نسل‌] او برايم دوست داشتنى‌تر است.

٣٧٢١. امام صادق ٧: ولايت امير مؤمنان بر من از ولادت من از [نسل‌] او برايم دوست داشتنى‌تر است؛ چون پذيرش ولايت او بر من واجب است؛ ولى ولادت من از او يك فضيلت است.

٣٧٢٢. امام صادق ٧: كسى كه ولايت على ٧ را دارد، جز حلالْ نخورَد، چون مولايش چنين بود .... سوگند به آن كه جانش را گرفت، تا هنگامى كه از دنيا رَخت بربست، هرگز از حرام دنيا، چه كم و چه زياد، نخورْد و هيچ‌گاه دو كار از طاعت‌هاى الهى در برابرش قرار نگرفت، جز آن كه سخت‌ترينِ آن دو بر جسمش را برگزيد، و هيچ‌گاه گرفتارى‌اى براى پيامبر خدا پيش نيامد، جز آن كه به خاطر اعتمادى كه [در رفع مشكل‌] به وى داشت، او را اعزام مى‌كرد و از بين اين امّت، كسى جز او طاقت انجام دادن عبادت پيامبر خدا را پس از او نداشت، و آن گونه عبادت مى‌كرد كه گويى به بهشت و دوزخ مى‌نگريست.

از مال شخصى خود، هزار برده آزاد كرد و همه اين اموال، نتيجه دستْ‌رنج خود او و عرق پيشانى‌اش بود و در اين كار، رضاى خداوند عز و جل را مى‌خواست و رهايى از دوزخ را مى‌جُست و خوراكش، جز سركه و روغن نبود و شيرينى‌اش اگر مى‌يافت خرما بود و لباسش كرباس، و اگر از لباسش چيزى افزون بود، قيچى‌