دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢١٣ - ٢/ ٦ ٧ ذوالقرنين بهشت

فرمود: «كتاب پروردگارشان و سنّت پيامبرشان را. و تو به همراه فاطمه، دخترم، در قصر من در بهشت هستى و تو برادر و رفيق منى».

آن‌گاه پيامبر خدا اين آيه را خوانْد: «برادرانه، بر تخت‌هايى رو به‌روى يكديگر نشسته‌اند»؛ يعنى دوستداران يكديگر در راه خدايند كه بعضى بر بعضى ديگر مى‌نگرند.

ر. ك: ص ١٨٧ (پرچمدار من است).

٢/٧-٦

ذوالقرنينِ بهشت‌

٣٥٣٣. پيامبر خدا ٦: اى على! تو را در بهشت، گنجى است، و همانا تو ذوالقرنينِ‌[١] بهشتى.

٣٥٣٤. پيامبر خدا ٦: اى على! تو را در بهشت، گنجى است و تو ذوالقرنينِ بهشتى.

[١] يعنى صاحب دو طرف بهشت و پادشاه بزرگ آن، كه چون ذوالقرنين كه بر همه زمين، سيطره داشت، تو هم بر همه بهشت، سيطره دارى، يا آن كه ذوالقرنين امّتى، و يا داراى دو بزرگ بهشت( حسن و حسين ٨) هستى، و يا داراى دو نشان ضربه بر سر( ضربه عمرو بن عبد ودّ در روز خندق و ضربه ابن ملجم ملعون) هستى( تاج العروس: ماده« قرن»؛ معانى الأخبار: ص ٢٠٦).