دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤١٥ - ٤/ ٢ امام حسن مجتبى

[حكومت،] آبستن شده است. اندكى صبر كنيد تا بزايَد. آن‌گاه، در قدَح‌هاى بزرگ، [به جاى شير،] خون تازه و سمّ كشنده و سوزان بدوشيد. در اين هنگام است كه برباطل‌روندگان، خسارت ببينند، و پسينيان، فرجام آنچه را كه پيشينيان بر پا كرده‌اند، خواهند ديد. پس از آن، براى فتنه‌هاى آن، دست [از جانتان‌] بشوييد و جانتان را براى افتادن در فتنه، مطمئن كنيد. و بشارت بادتان به شمشير بُرنده و به هرج و مرج دايم و فراگير و به استبداد ستمكاران، كه ثروت‌هايتان را تهى گردانَد و جمعتان را درو كند. حسرت بر آنان كه خبرها بر ايشان مخفى مانْد! «آيا ما [بايد] شما را در حالى كه بدان اكراه داريد، به آن وادار كنيم؟»».

٤/ ٢

امام حسن مجتبى‌

٣٧٠٥. امام حسن ٧: اى مردم! امير مؤمنان، على ٧ باب هدايت است. آن كه از اين در درآيد، هدايت مى‌يابد، و آن كه مخالفت كند، هلاك مى‌گردد.

٣٧٠٦. امام حسن ٧: هيچ پرچمى افراشته نشد كه زير آن عليه امير مؤمنان جنگ شود، جز آن كه خداوند تبارك و تعالى آن را سرنگون كرد و افرادش را مغلوب ساخت، و سرافكنده عقب‌نشينى كردند و امير مؤمنان، با شمشير خود (ذوالفقار) بر كسى نزد كه نجات پيدا كند، و هرگاه مى‌جنگيد، جبرئيل ٧ از سمت راست و ميكائيل ٧ از سمت چپ، و ملك الموت ٧ پيش روى او مى‌جنگيدند.