دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٥٣ - ٢/ ٨ ٣ جز خدا و من، كسى او را نشناخت

گوشت و خون تو درهم آميخته، چنان كه با گوشت و خون من عجين گشته است. دشمن تو هرگز در حوض [كوثر] بر من وارد نخواهد شد و دوستدار تو از آن‌جا غايب نمى‌شود تا همراه تو به حوض [كوثر] درآيد».

[جابر گفت:] على ٧ به سجده افتاد و آن‌گاه گفت: سپاسْ خدايى را كه به اسلام، بر من منّت نهاد و قرآن را يادم داد و از روى احسان و فضل بر من، پيش بهترين مردم، خاتم پيامبران و سرور فرستادگان، محبوبم ساخت.

پيامبر ٦ فرمود: «اگر تو نبودى، پس از من، مؤمنان، شناخته نمى‌شدند».

٢/٣-٨

جز خدا و من، كسى او را نشناخت‌

٣٥٨٦. پيامبر خدا ٦: اى على! خدا را جز من و تو كسى نشناخت، و مرا جز خدا و تو كسى نشناخت، و تو را جز خدا و من كسى نشناخت.

٣٥٨٧. پيامبر خدا ٦: اى على! جز من و تو كسى خدا را به درستى نشناخت، و جز خدا و من، كسى تو را به درستى نشناخت.

٣٥٨٨. پيامبر خدا ٦: اى على! جز خدا و من، كسى تو را به درستى نشناخت.