دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٨٥ - ٣/ ٦ فضيلتهاى پراكنده

٣٦٨٦. امام على ٧: من خويش را برتر از آن مى‌شمارم كه نيازى [براى كسى‌] باشد و بخشش من آن را شامل نشود، يا نادانى‌اى [در كسى‌] باشد كه بردبارى‌ام آن را فرا نگيرد، يا گناهى اتّفاق افتد و گذشتم آن را شامل نشود، يا زمانى پر بهره‌تر از زمان من باشد.

٣٦٨٧. امام على ٧: من خويش را برتر از آن مى‌شمارم كه مردم را از چيزى بازدارم كه خود از آن سر باز نمى‌زنم و يا به چيزى فرمان دهم كه با انجام دادن آن، بر آنان پيشى نگيرم، و يا از آنان به كارى خرسند باشم كه پروردگارم از آن خرسند نيست.

٣٦٨٨. امام على ٧: سوگند به خدا، من شما را به اطاعتى تشويق نمى‌كنم، جز آن كه در آن بر شما پيشى گرفته باشم، و از ناشايستى باز نمى‌دارم، جز آن كه پيش از شما آن را ترك كرده باشم.

٣٦٨٩. امام على ٧: من از كسانى‌ام كه در راه خدا، سرزنش سرزنش‌كننده‌اى را به چيزى نمى‌گيرم؛ از آنانى‌ام كه چهره‌شان، چهره راستينان، و سخنشان، سخنِ خوبان است، شب زنده‌داران و درخشندگان روزند، به ريسمان قرآن، چنگ زده، سنّت‌هاى خدايى و سنّت‌هاى پيامبر خدا را زنده نگه مى‌دارند، كبر نمى‌ورزند و برترى نمى‌فروشند، غُلو نمى‌ورزند و فساد نمى‌كنند، و دلشان در بهشت و تنشان مشغول كار است.

٣٦٩٠. المناقب، ابن مغازلى به نقل‌از ابن عبّاس: على بن ابى طالب ٧ به چهره مردم نگريست و فرمود: «من برادر پيامبر خدا و وزير اويم، و شما مى‌دانيد كه من نخستينِ شما در ايمان آوردن به خدا و پيامبر خدايم و شما پس از من، گروه گروه به اسلام درآمديد. من پسر عموى پيامبر خدا و برادر او، هم‌نَسَب او، پدر فرزندان او و شوهر دخترش (سرور فرزندانش و سرور زنان بهشت) هستم.

شما مى‌دانيد كه ما هيچ‌گاه همراه پيامبر خدا براى كارى نرفتيم، جز آن كه وقتى برگشتيم، من محبوب‌ترينِ شما پيش وى و استوارترينِ شما نزدش، چيره‌ترينِ‌