دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٧٥ - ٣/ ١ ٧ آخرين وداع كننده

٣٦٠٠. امام على ٧: تبار من، تبار پيامبر ٦ و دين من، دين پيامبر ٦ است. هر آن كه از من چيزى به او رسيد، آن را از پيامبر ٦ به دست آورده است.

٣٦٠١. امام على ٧: تبار من، تبار پيامبر ٦ و آبروى من آبروى او و خون من خون اوست. هركس چيزى از من به‌دست آورَد، آن را از پيامبر خدا به‌دست آورده است.

٣/٧-١

آخرين وداع كننده‌

٣٦٠٢. امام على ٧: من آخرينِ مردم در وداع با پيامبر خدا بودم و او را در گورش نهادم.

٣٦٠٣. امام على ٧: پيامبر ٦، در حالى‌كه سرش در دامن من بود، درگذشت. با دست‌هاى خود، غسلش دادم و فرشتگان مقرّب، همراه من، جسد او را بر مى‌گرداندند.

٣٦٠٤. امام على ٧: سرِ پيامبر خدا در دامن من بود و همواره «نماز، نماز ...» مى‌گفت تا درگذشت.

٣٦٠٥. امام على ٧: پيامبر ٦ در حالى‌كه سرش روى سينه من بود، درگذشت و جانش از ميان دو دست من گذشت و من، دست‌هايم را بر صورتم كشيدم. متصدّى غسل دادن او شدم و فرشتگان، يارى‌ام مى‌كردند. خانه و حياط خانه، پُر ناله شد. گروهى فرود