دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٩ - ح على

آشكار ساختن اين حقايق و گستراندن اين آموزه‌هاى راه گشا، در تمام روزگاران زندگى پيامبر خدا ادامه يافته است و پيامبر ٦ هيچ گاه از اين آينده‌نگرى و راهنمايى براى فردايى مطمئن واستوار، غفلت نكرده است. اين دانش‌نامه، يكسر، دليل روشن همين واقعيت (يعنى فردانمايى پيامبر ٦) است و روشن‌ترين بخش براى نشان دادن اين حقيقت، بخش سوم آن است كه مجلّد دوم را تشكيل مى‌دهد.

ح على ٧ از نظر مقامات معنوى‌

على ٧ فراسوى اين دنيا را همان گونه مى‌نگرد كه اين دنيا را. حقايق عِلوى و ملكوت، همان سان براى او روشن است كه آنچه در پيشِ ديد دارد، و چنين است كه مى‌گويد:

اگر پرده فرو افتد، بر يقين من افزوده نخواهد شد.[١]

تأمّل در هر يك از ابعاد ناپيدا كرانه شخصيت على ٧، مى‌تواند نشانگر درجه معنويت آن بزرگوار، و گواهِ قرار گرفتن آن‌پيشواى راستين در ستيغ معنويت باشد. با اين همه، در كار ارائه اين جنبه از شخصيت على ٧ اگر نبود جز اين كلام بلند پيامبر ٦ كه «على بهترين انسان است» و اين سخن كه «بهترين كسى كه پس از خود مى‌گذارم، على است»، بسنده بود تا او را در برترين جايگاه معنوى نشان دهد. اين كلمات پر ارج و شكوهمند، نشانگر اين است كه على ٧ پس از پيامبر ٦ كامل‌ترين، بهترين و بى‌همتاترين است و اين فضيلت، به واقع، مادر تمام فضايل آن بزرگوار است.

[١] ر. ك: ج ٩ ص ٤٢٧( با يقين‌ترينِ امّت).