دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٥٩ - ٦/ ٢٠ عمر بن خطاب

و پرشرف‌ترينِ امّت است.

٣٨٧٢. الصراط المستقيم به نقل از شهر بن حَوشَب: هنگامى كه عمر تقسيم بيت المال را از حسن و حسين ٨ شروع كرد، پسرش به وى گفت: آن دو را بر من پيش داشتى، در حالى كه من صحابى پيامبر ٦ بودم و مهاجرت كردم و آن دو نبودند؟

عمر گفت: ساكت، بى مادر! سوگند به خدا پدر آن دو، بهتر از پدر تو، و مادرشان بهتر از مادر تو بود.

٣٨٧٣. بشارة المصطفى به نقل از عمر بن خطّاب: آگاه باشيد كه جز با ولايت و محبّت على بن ابى طالب، شرافت هيچ كس كامل نمى‌شود.

٣٨٧٤. تاريخ بغداد به نقل از عمر بن خطّاب، هنگامى كه فردى را ديد كه على ٧ را بد مى‌گويد: به نظر من تو منافقى. از پيامبر خدا شنيدم كه مى‌فرمود: «على نسبت به من، چون هارون نسبت به موسى ٧ است، جز آن كه پس از من پيامبرى نيست».

٣٨٧٥. فضائل الصحابة، ابن حنبل به نقل از عروة بن زبير: در نزد عمر، مردى نسبت به على ٧ بد گفت. عمر به وى گفت: صاحب اين قبر را مى‌شناسى؟ او محمّد، پسر عبد اللّه، پسر عبد المطلّب است و على، پسر ابو طالب، پسر عبد المطّلب است. على را جز به نيكى نام نبر؛ چون اگر با او دشمنى كنى، اين (پيامبر ٦) را در قبرش آزار مى‌دهى.

٣٨٧٦. المستدرك على الصحيحين به نقل از ابو هُرَيره: عمر بن خطّاب گفت: سه ويژگى به على بن ابى طالب داده شده است كه اگر يكى از آنها براى من بود، برايم از اين كه شتران سرخ موى به من بدهند، دوست داشتنى‌تر بود.