دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٩١ - ٦/ ٩ حذيفة بن يمان

سخن او كه فرمود: «على، حجّت خداست و جانشين او در ميان بندگانش».

سخن او كه فرمود: «دوستى على، ايمان و دشمنى‌اش كفر است».

سخن او كه فرمود: «حزب على، حزب خداست و حزب دشمنانش، حزب شيطان است».

سخن او كه فرمود: «على با حق است و حق با اوست. از هم جدا نمى‌شوند تا در حوض بر من وارد شوند».

سخن او كه فرمود: «على، تقسيم‌كننده بهشت و دوزخ است».

سخن او كه فرمود: «هر كس از على جدا شد، از من جدا شد و هر كس از من جدا شد، از خداى عز و جل جدا شده است».

سخن او كه فرمود: «پيروان على، رستگاران روز قيامت‌اند».

ر. ك: ج ١٢ ص ٣٥٩ (پليدزادگى).

٦/ ٩

حُذَيفة بن يَمان‌

٣٧٩٦. شرح نهج البلاغة به نقل از حُذَيفة بن يَمان: ما سنگ مى‌پرستيديم و شراب مى‌نوشيديم، در حالى كه على، چهارده ساله بود و شب و روز با پيامبر ٦ به نماز مى‌ايستاد. در آن روزگار، قريش، پيامبر خدا را دشنام مى‌دادند و جز على، كسى از او دفاع نمى‌كرد.

٣٧٩٧. الأمالى، صدوق به نقل از حذيفة بن يمان، در وصف على ٧: او بهترينِ مردم بود و جز فرد منافق، در او ترديد نمى‌كند.