دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٠١ - ٢/ ٦ ٣ صاحب حوض من(كوثر)

٣٥٠٦. پيامبر خدا ٦: سوگند به آن كه جانم به دست اوست، تو در روز قيامت، با عصايى از چوب خاربُن، دور كننده [منافقان‌] از حوض منى و همان‌گونه كه شترِ گم شده را از آبْ دور مى‌كنند، [آنان را] مى‌رانى. گويى من اكنون جايگاه تو را در كنار حوضم مى‌بينم.

٣٥٠٧. پيامبر خدا ٦: اى على! تو و پيروانت بر حوض هستيد. هر كس را كه دوستش داشتيد، سيراب مى‌كنيد، و هر كس را كه دوستش نداشتيد، منع مى‌كنيد.

٣٥٠٨. پيامبر خدا ٦: من در كنار حوض بر شما [امّتم‌] وارد مى‌شوم و تو اى على ساقى آنى.

٣٥٠٩. امام حسن ٧ به معاوية بن حديج: آيا تو دشنام دهنده به على ٧ نزد فرزند جگرخوارى؟ بدان كه اگر در حوض به او وارد شوى كه فكر نمى‌كنم وارد شوى، او را دامن به كمر بسته و آستينْ بالا زده خواهى يافت كه كافران و منافقان را از حوض پيامبر خدا مى‌رانَد، همان‌گونه كه شتر غريبه را از شتران خود مى‌رانند. اين، سخن ابو القاسم، راستگوى تصديق شده است.

٣٥١٠. امام على ٧: با اين دو دست كوتاهم درفش‌هاى كافران و منافقان را از حوض پيامبرخدا دور خواهم كرد، چنان‌كه شترغريبه را از آبشخور، دور مى‌سازند.