دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٨٣ - ٢/ ٥ ١٠ بخشوده شده

شد. على ٧ به وى گفت: «عثمان! تو را چه شده است كه چنين خيره به من نگاه مى‌كنى؟».

عثمان گفت: از پيامبر خدا شنيدم كه مى‌فرمود: «نگاه كردن به على، عبادت است».

٢/١٠-٥

بخشوده شده‌

٣٤٦٩. پيامبر خدا ٦ به على ٧: آيا مى‌خواهى كلماتى به تو بياموزم كه اگر آنها را بگويى، خداوند، تو را ببخشايد، با آن كه تو بخشوده هستى؟ بگو: خدايى جز خداى والا مرتبه عظيم نيست. خدايى جز خداى حليم و كريم نيست. خدايى جز «اللّه» نيست. منزّه است خدايى كه پروردگار عرش عظيم است!

٣٤٧٠. پيامبر خدا ٦ به على ٧: آيا كلماتى را به تو بياموزم كه اگر آنها را بگويى، بخشيده مى‌شوى با آن كه تو بخشوده هستى؟ [بگو:] خدايى جز خداى حليم و كريم نيست. خدايى جز خداى والاى عظيم نيست. منزّه است خدايى كه پروردگار آسمان‌هاى هفتگانه و پروردگارِ عرش عظيم است. سپاس، از آنِ خداوند پروردگارِ جهانيان است.

٣٤٧١. پيامبر خدا ٦: اى على! با آن كه تو بخشوده شده‌اى، آيا دعايى به تو بياموزم كه اگر گناهان تو به شمار ذرّه‌ها باشد، آن را بخوانى و بخشوده شوى؟ بگو: خدايا! خدايى جز توىِ حكيم و كريم نيست. خُجسته‌اى تو، منزهى تو، اى پروردگار عرش عظيم!