دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٧١ - ٣/ ١ ٤ همچون پرتوى از نور

٣/٣-١

همچون بازو براى شانه‌

٣٥٩٣. امام على ٧: رابطه من با پيامبر خدا، همچون رابطه بازو و شانه، و مانند ساعد و بازو، و همچون كف دست و ساعد بود. در خُردسالى تربيتم كرد و در بزرگى برادرم ساخت.

٣/٤-١

همچون پرتوى از نور

٣٥٩٤. امام على ٧: من نسبت به پيامبر خدا، مثل نور از نور[١] و ساعد از بازويم.

٣٥٩٥. امام على ٧: من نسبت به احمد، مثل نور از نورم.

٣٥٩٦. امام صادق ٧ به محمّد بن حرب هلالى: على ٧ توسط پيامبر خدا شرف يافت و به وسيله او بلندْ جايگاه شد ... آيا نمى‌دانى كه در تاريكى، با چراغ، راه جُسته مى‌شود و فرع، از اصل، نشئت مى‌گيرد؟

على ٧ گفته است: «من نسبت به احمد، مثل نور از نورم». آيا نمى‌دانى كه محمّد و على كه درودهاى خدا بر آن دو باد، دو هزار سال پيش از آفرينش مردم، دو نور در پيشگاه خدا بودند و هنگامى كه فرشتگانْ آن نور را ديدند، براى آن نور، منبعى ديدند كه از آن، پرتوى درخشانْ جدا شده است. گفتند: پروردگار ما و سرور ما! اين نور چيست؟

خداوند به آنان وحى كرد: «اين، نورى از نور من است. منبع آن، نبوّت و

[١] معناى اين حديث، نزديك به معناى حديث مشهور پيامبر ٦ است كه فرمود:« من و على، از يك نور، آفريده شده‌ايم».