دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٤٥ - ٤/ ٧ امام موسى كاظم

[جوششِ خون از] گردن شتر قربانى. گفت: «وارثان را به شرّ، مژده ده!». آن‌گاه آن را صدقه‌اى براى فقيران، زمينگيران و در راه ماندگان، تا پايان جهان قرار داد، تا خداوند، آتش را از چهره او، و چهره او را از آتش، باز دارد.

ر. ك: ج ٢ ص ٣٧٤ (زيارت امير مؤمنان در عيد غدير).

ج ٩ ص ٤٨٩ (زينت زهد).

ج ١٠ ص ١٧ (حال او به هنگام رسيدن وقت نماز)

و ص ٥٦٧ (دانش دين).

٤/ ٧

امام موسى كاظم‌

٣٧٣٤. امام كاظم ٧: على ٧، درى از درهاى هدايت است. هر كس از در على ٧ وارد شود، مؤمن است، و هر كس از آن خارج شود، كافر است، و هر كس نه از آن وارد شود و نه خارج شود، جزو گروهى است كه خداوند درباره آنان، تصميم خواهد گرفت.

٣٧٣٥. امام كاظم ٧ در دعايش: از تو مى‌خواهم بر مولا و سرور ما و رسول و حبيب خود، محمّد ٦، ... و نيز بر برادرش، وصى‌اش، دامادش و وارث او و خليفه تو پس از او در روى زمين و بين بندگانت، امير مؤمنان على بن ابى طالب ٧، درود فرستى.

٣٧٣٦. امام كاظم ٧ در دعايش: پروردگارا! ... گفتى و سخن تو حق است كه نه خلافى و نه تغييرى در آن است: « [ياد كن‌] روزى را كه هر گروهى را با پيشوايشان فرا مى‌خوانيم». آن روز، روزِ برانگيخته شدن است و «هنگامى كه در صور دميده شود ...»، و «و هر آنچه‌