قرار مى‌دهد و از شكار كردن حيوانات به قصد تفريح نهى مى‌كند و از پوست كندن حيوان ذبح شده قبل از جان دادنش ممانعت مى‌نمايد و قطع اندام حيوان را جز براى معالجه تجويز نمى‌كند [١] چگونه مى‌توان تصور كرد كه به غلظت به معنى شكنجه، خشونت، بى‌حرمتى كرامت انسان و عمليات ضد انسانى امر كرده باشد.

[٤] [٢] . گرسنه نگاهداشتن به قصد از پا درآوردن دشمن و ايجاد زمينه‌هاى منتهى به آن و بستن راه رسيدن غذا به دشمن٢.

٤ [٣] . شبيخون زدن و آغاز حمله در شب و ادامه جنگ تا شب: نهى از اين عمل به دليل آن است كه خونريزى كمتر شود و مدت جنگ كوتاه گردد.

در سيره نظامى پيامبر (ص) آمده است: «انه (ص) لم يبت عدواً»٣ (پيامبر (ص) هرگز شب را به جنگ با دشمن نگذرانيد) كه مبنى آن متوقف كردن هر نوع عمليات نظامى در شب مى‌باشد.

در حديثى از امام على (ع) آمده است: جنگ را همواره بعد از ظهر آغاز كنيد تا هنگامى كه شب مى‌شود از جنگ دست شسته باشيد تا كشتار كمتر و زمان جنگ كوتاهتر گردد. از جمله فرمانهاى نظامى پيامبر (ص) فرمان معروف اسامة بن زيد است كه در آن به اين اصل تأكيد شده كه همواره حملات جنگى را در روز انجام دهد٤.

٤٤. به آتش كشيدن و سوزاندن اشخاص هرچند رزمنده باشند كه از آن، در متون حديث به

«رميهم بالميزان»

تعبير شده است [٥] .

٤٥. كشتن اشخاص غير نظامى و افرادى از دشمن كه در جنگ شركت نكرده‌اند.

پيامبر اكرم (ص) در فتح مكه به فرماندهان دستور داد

«لا يقاتلوا الا من قاتلهم» [٦]

سربازانتان جز با كسى كه با آنها مى‌جنگند مقاتله ننمايند.

٤٦. اقدام به كشتار نيروهاى دشمن با وجود امكان اسير گرفتن آنان كه اين مضمون در

[١] . در مورد حقوق حيوانات رك: وسائل الشيعه، ج ٨ ص ٣٩٧ و جامع احاديث‌الشيعه، ج ١٦ ص ٩٢٢ و مستدرك‌الوسائل، ج ٣ ص ٧٠ و بحارالانوار، ج ٦٤ ص ١١٩ و كنزالعمال، ج ٩ ص ٣٧ و نهج‌البلاغه، خ ٦٥ و سنن درامى، ج ٢ ص ٨٣.

[٢] . رك: تفسيرالميزان، ج ٢ ص ٦٥.

[٣] . رك: «سنن بيهقى، ج ٩ ص ٧٩ و سرخسى، المبسوط، ج ١٠ ص ٣١ و نيل‌الاوطار، ج ٨ ص ٦٩.

[٤] . المبسوط، همان.

[٥] . همان، ج ٢ ص ١١.

[٦] . رك: البداية و النهاية، ج ٤ ص ٢٩٧.