فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ١٣٩ - ج - تعيين خطمشى

مدير نمى‌تواند خود را در درون چارچوب تشريفات ادارى و يا درون اطاقهاى دربسته و درميان ديوارهاى انسانى انحصارطلب محبوس و يا خود را غرق در پرونده‌هاى روزمره سازد، اين امر او را به بيگانگى نسبت به سازمانش خواهد كشانيد.

دشواريهايى كه در ارتباطات و هماهنگى‌ها بوجود مى‌آيد معمولاً موجب آن مى‌شود كه مردم به كانالهاى ارتباطى خارجى از سازمان پناه ببرند و از مقامات بالاتر از پشت سر مديران در نيل به مقاصدشان استفاد نمايند و فيلترهايى را بوجود آورند كه خود بى‌نظمى و بى‌قانونى را در سازمان موجب مى‌گردد و در نهايت رابطه جاى ضابطه را بگيرد.

مديران اگر در تسهيل كانالهاى ارتباطى به دليل تعهدى كه نسبت به مسؤوليتهاى خود دارند از بينش و معلومات تخصصى و تجربه بهره بگيرند؛ اين نياز كاذب را مى‌توانند با درايت از ميان بردارند.

ب - برنامه ريزى

عمده‌ترين شناخت تخصصى در مديريت، برنامه‌ريزى است ضرورت برنامه‌ريزى در ديد اسلامى اختصاص به مديريت و رهبرى ندارد اصولاً از وظايف هر مسلمان است كه درزمينه انجام كليه مسؤوليتهايش به برنامه‌ريزى بپردازد و اين وظيفه حتى در مسائل عبادى نيز صادق است. زيرا هر عبادتى احتياج به يك سلسله مقدمات و پيش‌بينيهاى لازم دارد كه بدون آن، گاه امكان انجام عبادت وجود ندارد.

فقها دراين زمينه بحثى دارند كه تحت عنوان وجوب مقدمه واجب مطرح مى‌كنند و در علم كلام نيز لزوم امامت را از اين راه به اثبات مى‌رسانند.

قبل از برنامه‌ريزى بايد دقيقاً هدف، خطمشى، شرح عمليات وروش اجرايى عمليات مورد مطالعه قرارگرفته و مشخص گردد و زمان بندى لازم در هر مرحله انجام گيرد وبدين ترتيب تعادل لازم بين هدفها وعمليات از يكسو و هماهنگى بين عمليات و زمان‌بندى از سوى ديگر تحقق پذيرد.

ج - تعيين خطمشى

حدود اعمال و تصميمات اجرايى را براى نيل به هدف يا هدفهاى تعيين شده خطمشى