فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ١٤١ - ز - نظارت و كنترل

در تعيين ساير مسؤوليتها و تقسيم آن بايد استعدادها و نيروهاى بالقوه و بالفعل اعضاء سازمان شناخته شود و حداقل و حداكثر توان كارى از نظر كمى وكيفى مشخص گردد وبه تناسب اين برآورد براساس مقياس كلى ايمان وعلم مسؤوليتها تقسيم گردد وشرايط احراز هر مسؤوليتى معين شود.

و - هماهنگى و همگونى

هماهنگى عبارت است از ايجاد ارتباط مناسب و منطقى ميان اعضاء و وظايف آنها و عمليات مختلف كه براى ايجاد وحدت عملى در جهت تحقق اهداف پيش‌بينى شده درسازمان ضرورت دارد.

اين نوع هماهنگى در سه بعد انجام مى‌گيرد:

١. بين مدير و اعضاء سازمان.

٢. بين مدير و مديران جزء سازمان.

٣. بين مديران و اعضاء ديگر سازمان.

هماهنگى از يكسو بايد درروابط انسانى ايجاد شود و ازسوى ديگر در رابطه با عمليات و اهداف تعيين شده انجام پذيرد.

ز - نظارت و كنترل

براى حصول اطمينان نسبت به مطابقت نتايج عمليات با هدفهاى پيش‌بينى شده در برنامه لازم است، مديران مراقبت دقيق و نظارت مستقيم يا غيرمستقيمى را بر سازمان اعمال نمايند و به گونه‌اى سازمان را تحت كنترل درآورند تا انجام هر عمل مطابق با برنامه ودر جهت هدف معيّن باشد.

از اين رو است كه تهيه طرح جامع جهت نظارت و كنترل مراحل مختلف برنامه‌هاى عملياتى هرسازمان از ضروريات مديريت آن سازمان و حتى جامعه مى‌باشد و اصولاً مسأله نظارت وكنترل بايد از ابتدا در برنامه پيش‌بينى و بودجه آن نيز منظور شده باشد.

در نظارت و كنترل، بايد براساس روشهاى علمى تجربه شده، معيارها و پارامترهاى مشخصى را براى هر مرحله از عمليات درنظر گرفت و از كارشناسان در اين زمينه سود