فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ١٤٤ - ح - پيشگيرى آفات مديريت و فرماندهى

٥.

سستى اراده:

اراده مدير، كليه حركت ماشين سازمان است و آفت شناخت سرانجام سستى اراده مى‌آفريند امام على (ع) فرمود:

(سستى اراده موجب تأخير و سهل‌انگارى در انجام وظايف مى‌گردد و سرانجام به تضييع حقوق مى‌انجامد).

امام على (ع) فرمود: (قاطعيت لازمه ايمان است و تقويت ايمان راه علاج آفت سستى اراده است).

٦.

خود محورى:

خود محورى آفت سهمگينى است كه نه تنها اختلال در تصميم‌گيرى بوجود مى‌آورد اصولاً پى‌آمدهاى آن سازمان را به تباهى مى‌كشاند. امام على (ع) فرمود:

(خودمحورى نوعى استكبار درونى است كه آثار شوم آن در عملكرد سازمانى بمثابه استكبار در عمل سياسى و اقتصادى جامعه است اصولاً خودمحورى به تباهى مى‌انجامد).

٧.

خشونت:

آفت خشونت خنثى‌كننده نقش مديريت است. زيرا نيروها را از انجام و يكپارچگى به دور و ارتباط آنها را با مديريت قطع مى‌كند و اين درست برخلاف جهتى است كه مديريت بايد درآن تلاشى مداوم داشته باشد.

(وَ لَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيظَ الْقَلْبِ لاَنْفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَ اسْتَغْفِرْ لَهُمْ). [١]

٨.

دخالت مستقيم در كارها:

مراقبت، نظارت و اطلاع يافتن از مجارى امور در سازمان نبايد مديريت را به دخالت مستقيم در مسؤوليتهاى سازمان بكشاند. زيرا اين عمل اعتماد نيروها را از ميان مى‌برد و ميزان كارآيى آنها را كاهش مى‌دهد و آنها را به سردى و بى‌تفاوتى و سرخوردگى وا مى‌دارد.

٩.

استتار و حاجت گرفتن:

جدايى مديريت از ارباب حاجت و استتار نسبت به نيروهاى سازمان تحت مديريتى مدير را از واقعيتها دور مى‌سازد و ارتباطات سازمان را مختل مى‌كند و نظارت وى را ضعيف مى‌گرداند

[٣] ">«واجعل لذوى الحاجات منك قسماً تفرغ لهم فيه شخصك وتجلس لهم مجلساً عاما»

در عهدنامه مالك اشتر، امام (ع)، حاجب و دربان گرفتن مديران را مورد نكوهش قرار داده و آن را موجب بروز تنگناها شمرده است و

«فان احتجاب الولاة عن الرعيه شعبه من الضيق»

[١] . آل عمران، آيه ١٥٩.

[٢] . نهج‌البلاغه، نامه ٥٣.

[٣] . نهج‌البلاغه، نامه ٥٣.