فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٢٨١ - تقسيم غنايم جنگى

بنابراين نظريه كليه كسانى كه به نحوى در مأموريت به نفع جبهه و جهاد هستند، حاضر در جبهه محسوب مى‌شوند.

٩. كيفيت تقسيم غنايم: در تقسيم غنايم جنگى بايد مساوات رعايت شود و ميزان نقش هر رزمنده در جهاد و پيروزى و حتى شدت صدماتى كه متحمل شده تأثيرى در افزايش سهم ندارد و تنها تفاوتى كه در تقسيم غنايم رعايت مى‌شود در مورد پياده نظام و سواره نظام مى‌باشد. به اين ترتيب كه رزمندگان فاقد اسب يك سهم و آنها كه با اسب در جبهه شركت نموده‌اند دو سهم مى‌برند و اگر داراى اسبان متعدد باشند يك سهم بر سهامشان افزوده مى‌شود.

امتياز صاحبان اسب در بهره‌مندى از غنيمت به‌خاطر نقش مؤثرى است كه اسب در ايجاد روحيه مقامات و اميد به پيروزى و در انجام شيوه‌هاى بهتر عمليات نظامى دارد و به همين لحاظ اگر روند جنگ به نحوى بود كه نياز به اسب عملاً منتفى بود تفاوتى در حكم مسأله ايجاد نخواهد كرد و جنگهاى زمينى و دريايى از اين نقطه‌نظر يكسان مى‌باشند. [١]

فقها افزايش سهم رزمندگان سواره را مخصوص اسبان دانسته‌اند و حتى براى مركبهاى ديگرى كه داراى كارآيى جنگ مى‌باشند، مانند شتر و استر امتيازى قائل نشده‌اند. [٢]

امتياز اسب نسبت به ساير چهار پايان به‌خاطر كارآيى بيشتر اسب در عمليات جنگى است. اسب مانند استر و شتر مى‌تواند بار حمل كند و مى‌تواند به سرعت عمليات نظامى بيافزايد و رمز پيروزى در جنگ، سرعت عمل است.

كارآيى اسب در عمليات نظامى حتى در عصر بمب اتم و موشكهاى قاره پيما نيز كمرنگ نشده است و بسيارى از پيروزيها در جنگ جهانى اول و دوم مرهون بهره‌ورى از اسبان در نبردهاى حساس بوده است.

در روايات نيز اين امتياز به تعبيرهاى مختلف آمده است.

از آن جمله: روايت نبوى معروف است كه:

«الخير مقصود فى نواصيها الخير الى يوم القيامة». [٣]

[١] . رك: قواعد، علامه حلى، جامع المقاصد، ج ٣ ص ٤١٤ و وسائل الشيعه، ج ١١ ص ٧٨.

[٢] . همان، ص ٤١٥.

[٣] . رك: وسائل الشيعه، ج ١١ ص ١٠٦.