فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ١٦٩ - تفسير و تحليل

ارائه راه روشن و حتى اجبار به پيمودن آن در راهيابى به سعادت و هدايت كافى نيست، بلكه استقامت لازم است تا نتيجه نهايى تحصيل گردد.

م - نيروى ايمان به جاى نيروى سلاح:

«من احد سنان الغضب لله قوى على قتل اشداء الباطل».

(كسى كه براى خدا سرنيزه خشم خود را تيز كند بر كشتار سردمداران باطل نيرومند مى‌گردد).

در اين مورد مناسبت خاصى نقل نشده ولى مى‌تواند پاسخ سؤالى باشد كه از امام باقر (ع) نيز پرسيده شد:

«ما بال المؤمن احد شىٍ؟»

(چگونه است كه مؤمن همواره تند و قاطع است‌؟)

فرمود:

«لان عز القران فى قلبه و محض الايمان فى صدره و هو لله مطيع و لرسوله مصدق.» [٢]

(زيرا سيادت و شكوه قرآن در قلب مؤمن موج مى‌زند و ايمان ناب در سينه‌اش آكنده است و او در برابر خدا مطيع است و نسبت به پيامبر خدا گواه و پذيرا مى‌باشد).

همين سيادت و شكوه مكتب ايدئولوژى ناب و اطاعت از خدا و پذيرش فرمان پيامبر (ص) است كه وجود مؤمن را همچون نيزه‌اى تيز در برابر حاميان باطل قرار مى‌دهد و او را براى نابود كردن آنها نيرومند مى‌گرداند.

هر عملى از انسان مى‌تواند بازتاب دو گونه انگيزه باشد كه چهره، خط، هدف و نتيجه عمل توسط همين انگيزه مشخص مى‌گردد. خشم يك موحد و مؤمن وقتى از انگيزه خدايى برانگيخته باشد مى‌تواند از كيفيت و بازدهى خاصى برخوردار شود كه در خشم يك انسان آلوده برانگيخته شده از مقاصد مادى هرگز ديده نمى‌شود.

به همين دليل مؤمن ضعف و كمبود قدرت و سلاح و نيرو را با قدرت ايمان جبران مى‌كند.

هدف پيكار مؤمن، سردمداران باطل و ائمه كفر است كه با نابودى آنها ريشه باطل، كفر و فساد خواهد خشكيد.

[١] . نهج‌البلاغه، حكمت ١٧٤.

[٢] . رك: منهاج‌البراعة، ج ٢١ ص ٢٥١، به نقل از مجمع‌البحرين.