فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٣٤ - شيوههاى جنگى تبليغ

در جريان جنگ هنگامى كه دشمن از فرهنگ بت پرستى و تفاخر به بتها، سود جست و رزمندگان اسلام بنابر راهنمايى پيامبر (ص) از شعارهاى توحيدى استفاده كردند، كه هم، اثر خنثى سازى، تبليغات خصم را در بر داشت و هم بالاترين روحيه ويژه را به جبهه اسلام باز مى‌گردانيد.

آرايش نظامى رزمندگان در جريان فتح مكه، كه براى اولين بار، از تشريفات نظامى، انيفورمهاى ويژه و آرايش جنگى خاصى استفاده شد، مبيّن اهميت ويژه تبليغات در جنگ و ميزان بهره‌گيرى از آن مى‌باشد.

ديپلماسى فعال پيامبر (ص) در شرايط مختلف، قبل از آغاز جنگ و در اثناى عمليات جنگى و نيز در مراحل پايانى غزوات، از گوياترين برنامه‌هاى فرهنگى و سياسى جهادى، فرماندهى است كه وحى و جهاد را به سود يكديگر بكار گرفته بود.

استفاده از تدابيرى اين چنين، در شرايط ساده اجتماعى، سياسى عصر مقابله اسلام با جاهليت، آيا براى تداعى اين انديشه كافى نيست كه اسلام از نوع شرايط، امكانات، نيروها و فن‌آوريهاى پيشرفته زمان براى تحقق بخشيدن به اهداف تبليغات در عرصه جهاد بهره بگيرد و امروز، مطبوعات، هنر، تلويزيون، ماهواره و شاهراههاى گسترده ارتباطات بين‌المللى، از جمله مصاديق آن به شمار مى‌آيد.