فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٣١٣ - مبحث اول فاتحان جنگ

حقيقت پى مى‌برد كه پشتيبان واقعى و عامل تعيين كننده پيروزيها خدا هست و بس. [١]

٨. امداد با نيروهاى غيبى و عوامل نامرئى. [٢]

٩. در سنت نيز به گونه‌هاى مختلف بر اين اصل توحيدى تأكيد شده است كه براى رعايت اختصار به ذكر يك مورد از آن اكتفا مى‌شود:

امام على (ع) در خطبه ١ [٤] ٦ نهج‌البلاغه، بعد توحيدى پيروزيهاى اسلام را چنين تفسير مى‌كند:

[٣] ">«ان هذا الامرلم يكن نصره و لاخذ لانه بكثرة و لا بقله. و هودين الله الذى اظهره»

پيروزيهاى اسلام و شكستهاى آن به سبب فراوانى و كمبود نيروها نبوده اسلام دين الهى است كه خود خواسته كه آن را پيروز گرداند.٣

«فانا لم نكن نقاتل فيما مضى بالكثرة و انما كنا نقاتل بالنصر و المعونه»

ما در عصر پيامبر (ص) به اتكاء كثرت نيروهاى رزمنده نمى‌جنگيديم بلكه اعتمادمان به نصرت الهى و كمكهاى غيبى بود كه ما را پيروز گردانيد.٤

١٠. در تاريخ غزوات پيامبر (ص) نمونه‌هاى بارزى از تجلى اين اعتقاد و تجربه عينى اين حقيقت ديده مى‌شود كه با تفكر مادى و الحادى قابل تفسير و توجيه نمى‌باشد. [٥]

نام خدا و ياد عظمت و قدرت لايزال الهى توأم با تسبيح و تقديس حق تعالى از هر نوع شرك و دوگانه پرستى توصيه‌اى است كه اسلام براى مصونيت در برابر آفت اعتقادى پيروزيها براى جهادگران موحد، مورد تأكيد قرار مى‌دهد.

ب - آفت سياسى و نظامى:

غرور ناشى از پيروزى همواره آفتى خطرناك براى سلامت انديشه در تجليل مسائل سياسى و نظامى است.

معمولاً يك سونگرى و جزميت كه از غرور در صحنه‌هاى پيروزى دامنگير

[١] . آل عمران، آيه ١٢٦ و طارق، آيه ١٠.

[٢] . آل‌عمران، آيه ١٢٤.

[٣] . نهج‌البلاغه، خ ١٤٦.

[٤] . همان.

[٥] . رك: حياة محمد (ص) تأليف حسنين هيكل، ص ٢٩٧، تاريخ الاسلام السياسى، ج ١، تفسير البرهان، ج ١ ص ٣١٠، تفسير التبيان، ج ٣ ص ٥١٨، در المنثور، ج ٢ ص ٦٨، تفسير طبرى، ج ٤ ص ٤٨، تفسير فخر رازى، ج ٨ ص ٢٢١، تفسير فى ظلال القرآن، ج ١ ص ٤٦٩، تفسير الميزان، ج ٤ ص ٧.