فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٢٦ - مبحث دوم توصيههاى نظامى در متون اسلامى

از همه نيروها و امكانات سود جست و نيز سكينه و آرامش مى‌تواند اين امكان را به رزمنده در صحنه پيكار بدهد.

دندانها را به هم فشردن به‌خاطر پيدا كردن يك نوع حالت تسلط بر اعصاب و فشردگى عضلات مى‌تواند بهترين حالت دفاعى نسبت به قسمت سر محسوب گردد و در گرداندن سر و دور كردن آن از سلاح دشمن مؤثر باشد.

امكان دارد اين تعبير در كلام امام (ع) كنايه و اشاره‌اى باشد از حالت دفاعى به خود گرفتن و كليه ژستها و تاكتيكها كه بويژه در جنگ تن به تن و تمرينهاى رزمى مرسوم مى‌باشد.

در سنگر و جبهه جنگ، قسمت عمده شانس زنده ماندن و موفقيت رزمنده در جهت هدفهايش، در رابطه با وسايل و ابزار جنگى است كه در اختيار دارد. بى‌شك ايمان، شجاعت، مهارت و تجربيات جنگى عمده‌ترين عامل موفقيت يك سرباز جبهه حق است ولى نقش وسائل دفاعى و ابزار جنگى را در اين ميان نمى‌توان ناديده گرفت. او بايد از تمام امكانات اكتسابى و طبيعى در جهت فراهم كردن وسايل دفاعى و ابزار جنگى استفاده و آنها را تكميل نمايد.

اسلحه و مهمات جنگى را قبل از بكار بردن بايد كنترل و آزمايش كرد. چه بسا كه شمشيرى در رودرويى با دشمن در غلافش و يا فشنگ در اسلحه با مانع روبرو شود و فرصتى براى دفاع نماند.

فرم نگاه در جبهه بايد آنچنان باشد كه تمام اراده و تصميم و نيرو و خشم در شعاع چشم متمركز گشته و همه ديد چشم نيز در گوشه‌اى از آن تمركز بايد بدان سان كه هنگام هدف‌گيرى چشم حالتى خاص به خود گيرد و نيز نگاه رزمنده مجاهد در عين عميق بودن بايد تيزبينى به يك سو مى‌نگرد جوانب ديگر و صحنه‌ها و جهتهاى ديگر را از نظر دور ندارد.

ضربات را از راست و چپ زدن به رزمنده حالتى تهاجمى مى‌دهد و موجب مى‌شود كه از نيروهاى خود به طور مساوى و با موازنه كامل استفاده كند و از خسته شدن قبل از پايان يافتن نبرد جلوگيرى نمايد.

رزمنده نبايد كوچكترين وقت و فرصت خود را با بكار نگرفتن اسلحه‌اش به هدر بدهد،