فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٣١٢ - مبحث اول فاتحان جنگ

مى‌تواند در صورت غفلت از علت واقعى و اصلى آنها به اعتقاد توحيدى مسلمان لطمه وارد آورد.

پيروزى در جنگ نيز داراى علل ظاهرى و مادى بسيار است كه عمدتاً از تلاش و فعاليت نظامى رزمندگان در صفحه‌هاى نبرد بوجود مى‌آيد ولى از ديد اسلامى و توحيدى اين نصرت الهى است كه عامل تعيين كننده در صحنه‌هاى جنگ مى‌باشد.

در قرآن و سنت، اين حقيقت (به تجربه ثابت شده) در مناسبتهاى مختلف و با تعبيرهاى متفاوت بيان شده و بر عوامل معنوى و امدادهاى غيبى و الهى پيروزيها تأكيد گرديده است و غفلت از آن بويژه در شرايط پيروزيهاى چشمگير انحرافى، بس خطرناك توصيف شده است.

[١] . اشاره مكرر به نصرتهاى الهى كه در شرايط حساس و نااميد كننده شامل حال انبياء و مؤمنان شده است.١

[٢] . وعده نصرت الهى عليرغم نامساعد بودن شرايط و عدم دسترسى به اسباب و عوامل مادى پيروزى به كسانى كه پوينده راه خدايند.٢

[٣] . گام در نصرت الهى برداشتن ملازم برخوردارى از نصرت الهى است.٣

[٤] . هرگز عوامل مادى هر چند كه قوى و كارساز باشند در مقابل نصرت الهى نمى‌توانند پيروزى بيافرينند.٤

[٥] . نفى دلبستن به عوامل مادى و انتظار پيروزى از آن عوامل.٥

[٦] . آنها كه اطمينان به نصرت الهى ندارند مى‌توانند آن را تجربه كنند و خود شخصاً در زندگى نصرت الهى را به چشم مشاهده نمايند.٦

٧. موحد بر اساس اعتقاد و جهان‌بينى خود، ناگزير بايد اين حقيقت را بپذيرد كه جز خدا ناصرى ندارد و آنها كه اعتقاد ندارند نيز ناگزير در صحنه‌هاى واقعى زندگى به اين

[١] . آل عمران، آيه ١٢٣ و توبه، آيه ٢٥ و صافات، آيه ١١٦ و انعام، آيه ٣٤ و انفال، آيه ٦٢.

[٢] . بقره، آيه ٢١٤ و غافر، آيه ٥١ و روم، آيه ٤٧.

[٣] . محمد، آيه ٧.

[٤] . آل عمران، آيه ١٦٠ و حشر، آيه ١٢.

[٥] . ملك، آيه ٢٠ و اعراف، آيه ١٩٧.

[٦] . حج، آيه ١٥.