فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٢٢٩ - مبحث چهارم سرنوشت مجروحان جنگى

مى‌كردند و با خود به نشانه پيروزى حمل مى‌نمودند لكن در تمام پيروزيهاى سپاه اسلام در زمان رسول خدا (ص) يكبار هم اين عمل ديده نشد. [١]

[٥] . هنگامى كه اجساد قابل شناسايى نباشند همه آنها دفن مى‌شوند بسيارى از فقها بر اين احتياط تأكيد مى‌ورزند. [٢]

[٦] . پيامبر اكرم (ص) در سفرها هرگاه به جسد انسان برمى‌خورد آن را دفن مى‌نمود و هرگز نمى‌پرسيد كه جسد مسلمان است يا كافر؟. [٣]

٧. در غزوه طائف، پيامبر اكرم (ص) جسد زنى را مشاهده كرد كه بر روى زمين افتاده فرمود: مگر از كشتن زنان نهى نكردم‌؟! اين كار كيست‌؟! مردى از آن ميان برخواست و گفت: من او را بر مركبم سوار كردم اما او قصد جان مرا كرد و مى‌خواست مرا بكشد.

رسول خدا (ص) امر فرمود تا آن جسد را به خاك بسپارند. [٤]

٨. مسلمانان در غزوه بدر همه اجساد را از ميدان نبرد جمع‌آورى و به خاك سپردند و هيچ جسدى را روى زمين رها ننمودند.٥

٩. اجساد يهوديان بنى قريظه در يك حفره بزرگ دفن گرديد.٦

از بررسى موارد فوق مى‌توان نتيجه گرفت كه اسلام بى‌احترامى به اجساد دشمن (مثله كردن) را مردود دانسته و خصومت با اجساد را هرگز منطقى نشمرده است و از نظر اسلام پذيرفتن تعهدات بين‌المللى در مبادله اجساد و يا هر نوع اقدامات انساندوستانه مربوط به آمار كشته شده‌گان و مجروحان جنگى امكان‌پذير بوده و براى دولت اسلامى نه تنها قابل قبول بلكه قابل استقبال نيز مى‌باشد.

مبحث چهارم: سرنوشت مجروحان جنگى

به رغم خشونت مضاعفى كه معمولاً در جنگها اعمال مى‌گردد و چهره جنگ با شديدترين اعمال خشونت‌آميز كريه مى‌نمايد، همواره در مورد مجروحان جنگى، رأفت

[١] . رك: المغنى، ج ٨ ص ٤٩٤.

[٢] . رك: جواهر الكلام، ج ٢١ ص ١٣٣.

[٣] . رك: سنن الدارمى، ص ٤٧٣.

[٤] . رك: سنن بيهقى، ج ٩ ص ٨٢.

[٥] . همان، ص ١٤٨ و فتح البارى، ج ٩ ص ٢١٧.

[٦] . رك: زاد المعاد، ج ٢ ص ٧٢.