فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٧٧ - الف - دعوت به اتحاد و همبستگى بيشتر

از امام باقر (ع) نقل شده كه فرمود: [١] (روزى كه مكه به دست سپاهيان اسلام فتح گرديد، رسول خدا (ص) بپا خواست و خطبه‌اى ايراد فرمود و ابتدا حمد و ثناى الهى را بجا آورد و آن گاه فرمود: هان اى مردم! آنانكه در اين مجلس حضور دارند به آنان كه غايب هستند ابلاغ نمايند، كه خداوند نخوت و تكبر دوران جاهليت و فخر فروشى به پدران، قبيله‌ها و عشيره‌ها را با ارزانى داشتن آيين اسلام از بين برد، واى مردم شما همگى از آدم بوجود آمده‌ايد و آدم نيز از گل، آگاه باشيد امروز بهترين شما و محترمترين و با فضيلت‌ترين شما در پيشگاه الهى با تقواترين شما و فرمان بردارترين شما مى‌باشد).

اسلام تكروى و روش عزلت طلبى و دورى از اجتماع مسلمين را مورد نكوهش قرار داده و مسلمانان را از آن بر حذر داشته است و به مسلمين تأكيد نموده است كه هيچ‌گاه خود را از اجتماع مسلمين منعزل نكنند و همواره الفت و هبستگى و پيوند خويش را با جامعه مسلمانان حفظ نمايند.

امام صادق (ع) در حديثى فرمود:

«من فارق جماعة المسلمين قيد شبر فقد خلع ربقه الاسلام من عنقه». [٢]

امام صادق (ع) فرمود: (كسى كه از اجتماع مسلمين به مقدار يكوجب دورى گزيند پيوند اسلام را از گردن خويش بريده است).

در حديث ديگر فرمود:

«ان المؤمن ليسكن الى المؤمن كما يسكن الظمئان الى الماء البارد». [٣]

امام صادق (ع) فرمود: شخص با ايمان آرامش خويش را در كنار مؤمن باز مى‌يابد، آنچنانكه تشنه در كنار آب سرد گوارا آرام مى‌گيرد.

الف - دعوت به اتحاد و همبستگى بيشتر

دعوت به اتحاد از بارزترين مشخصات آيين اسلام در رهبرى همه جانبه بشريت است و ما اين حقيقت را مى‌توانيم با ملاحظه متون صريح و دستورات اكيد قرآن و پيشوايان بزرگ مذهبى در كمال وضوح دريابيم.

قرآن با لطف و تأكيد خاصّ‌، اصل وحدت و اتحاد اجتماعى را در دو آيه زير چنين توصيف نموده است:

[١] . رك: سفينة البحار، ج ٢ ص ٣٤٨.

[٢] . رك: كافى، ج ١ ص ٣٣٤.

[٣] . همان، ج ٢ ص ١٩٢.